عوارض ایمپلنت دندان؛ از درد و عفونت تا پریایمپلنتیت و علائم شکست
فهرست مطالب
- بعد از جراحی ایمپلنت چه چیزی طبیعی است؟
- عوارض زودهنگام ایمپلنت دندان کداماند؟
- پس زدن ایمپلنت؛ واقعیت یا باور نادرست؟
- پریایمپلنتیت چیست و عفونت ایمپلنت چه علائمی دارد؟
- عوارض مکانیکی و پروتزی
- علائم شکست ایمپلنت چیست؟
- چه زمانی باید فوراً با دندانپزشک تماس بگیرید؟
- چگونه از عوارض ایمپلنت دندان پیشگیری کنیم؟
- سؤالاتی که باید از دندانپزشک بپرسید
- جمعبندی
عوارض ایمپلنت دندان طیفی از علائم طبیعی پس از جراحی، مانند درد، تورم و کبودی خفیف در روزهای اول، تا عوارض کمتر شایع مانند عفونت، جوش نخوردن ایمپلنت با استخوان، التهاب اطراف ایمپلنت (پریایمپلنتیت) و مشکلات مکانیکی را در بر میگیرد. مهمترین نکته این است که علائم طبیعی را از علائم هشداردهنده تشخیص دهید و در صورت بروز نشانههای نگرانکننده، بدون تأخیر با دندانپزشک تماس بگیرید. در این مطلب عوارض ایمپلنت دندان را به ترتیب زمان بروز مرور میکنیم، علائم شکست را توضیح میدهیم و فهرستی از موقعیتهایی که نیاز به تماس فوری دارند ارائه میکنیم.
ایمپلنت درمانی شناختهشده و رایج است، اما مانند هر جراحی دیگری ممکن است با عارضه همراه شود. آگاهی از این عوارض به شما کمک میکند با آرامش بیشتری دوره ترمیم را پشت سر بگذارید و مشکلات احتمالی را زود تشخیص دهید. برای آشنایی کلی با درمان، راهنمای کامل ایمپلنت دندان را بخوانید.
بعد از جراحی ایمپلنت چه چیزی طبیعی است؟
پس از جراحی ایمپلنت، درد قابل کنترل، تورم، کبودی خفیف، ترشح اندک خونی در روز اول و گاهی سختی باز کردن دهان طبیعی است. این علائم معمولاً در روزهای اول به بیشترین حد میرسند و سپس بهتدریج بهتر میشوند. علامتی که پس از چند روز به جای بهبود بدتر شود، طبیعی نیست و باید بررسی شود.
جزئیات علائم طبیعی روزهای اول:
- تورم: معمولاً در روزهای اول به بیشترین حد میرسد و سپس بهتدریج کاهش مییابد.
- کبودی: ممکن است روی گونه یا زیر چشم دیده شود، بهویژه اگر جراحی گستردهتر بوده یا پیوند استخوان انجام شده باشد.
- خونریزی خفیف: ترشح خفیف خونی از محل جراحی در روز اول شایع است.
- ناراحتی و درد: پس از برطرف شدن اثر بیحسی شروع میشود و معمولاً با داروهای تجویزشده قابل کنترل است.
- سختی باز کردن دهان: در برخی افراد برای چند روز وجود دارد.
آنچه اهمیت دارد، روند این علائم است. علائم طبیعی بهتدریج بهتر میشوند؛ اگر پس از چند روز به جای بهبود، بدتر شدند، باید با دندانپزشک تماس بگیرید.
درد بعد از ایمپلنت
درد بعد از ایمپلنت در بیشتر افراد قابل تحمل است و در روزهای اول بیشتر احساس میشود. میزان آن به عواملی مانند تعداد ایمپلنتها، انجام همزمان پیوند استخوان یا سینوس لیفت، محل جراحی و آستانه درد هر فرد بستگی دارد. برای کنترل درد:
- داروها را فقط طبق تجویز دندانپزشک و در زمانهای مشخص مصرف کنید؛
- در روز اول از کمپرس سرد بهصورت متناوب و طبق راهنمایی دندانپزشک استفاده کنید؛
- استراحت کنید و از فعالیت بدنی سنگین پرهیز کنید؛
- غذای نرم و ولرم بخورید و روی ناحیه جراحی نجوید.
دردی که پس از چند روز شدیدتر شود، با داروهای تجویزشده کنترل نشود، یا با تب، تورم رو به افزایش یا ترشح همراه باشد، طبیعی نیست و باید بررسی شود. همچنین درد هنگام جویدن که ماهها پس از نصب روکش ادامه دارد، نیاز به معاینه دارد.
تورم و کبودی
تورم پس از جراحی ایمپلنت واکنش طبیعی بدن است. خوابیدن با سر کمی بالاتر از بدن و استفاده از کمپرس سرد در روز اول به کاهش آن کمک میکند. پس از آن، دندانپزشک ممکن است کمپرس گرم را توصیه کند. کبودی نیز معمولاً طی چند روز تا چند هفته محو میشود. اگر تورم پس از چند روز بیشتر شد، سفت و گرم بود یا به سمت گردن گسترش یافت، فوراً تماس بگیرید.
برای جزئیات مراقبتهای روزانه پس از جراحی، مطلب مراقبت بعد از ایمپلنت را ببینید.
ویژه خوانندگان لبخندنو
مشاوره تخصصی ایمپلنت رایگان
۵۰۰٬۰۰۰ تومان
رایگان
- بررسی شرایط شما توسط دندانپزشک
- برآورد هزینه و روش درمان مناسب
- بدون هیچ تعهدی برای شروع درمان
فرصت ثبتنام این دوره:
- چند سؤال کوتاه
- انتخاب شهر
- تأیید شماره
عوارض زودهنگام ایمپلنت دندان کداماند؟
عوارض زودهنگام ایمپلنت دندان در روزها و هفتههای اول پس از جراحی و پیش از جوش خوردن کامل ایمپلنت با استخوان بروز میکنند. مهمترین آنها عفونت محل جراحی، خونریزی طولانی، باز شدن بخیهها، آسیب عصب در فک پایین، مشکلات سینوس در فک بالا و جوش نخوردن ایمپلنت با استخوان هستند.
عفونت محل جراحی
عفونت در روزهای اول ممکن است با درد رو به افزایش، تورم، قرمزی، گرمی ناحیه، ترشح چرکی، بوی بد دهان یا تب همراه باشد. عواملی مانند بهداشت ضعیف، مصرف دخانیات، دیابت کنترلنشده و رعایت نکردن دستورهای پس از جراحی خطر آن را افزایش میدهند. درمان عفونت باید با نظر دندانپزشک انجام شود؛ از مصرف خودسرانه آنتیبیوتیک یا داروهای باقیمانده از قبل پرهیز کنید.
خونریزی طولانی
ترشح خفیف خونی در روز اول طبیعی است. اما اگر خونریزی با فشار ملایم گاز استریل روی محل متوقف نشود یا پس از توقف دوباره شروع شود، باید با دندانپزشک تماس بگیرید. افرادی که داروهای رقیقکننده خون مصرف میکنند باید پیش از جراحی این موضوع را اطلاع داده باشند تا تیم درمان آمادگی لازم را داشته باشد.
باز شدن بخیهها
گاهی بخشی از بخیهها زودتر از موعد باز میشود یا لبههای زخم از هم فاصله میگیرند. این موضوع همیشه جدی نیست، اما باید به دندانپزشک اطلاع داده شود، بهویژه اگر پیوند استخوان یا غشا انجام شده باشد و ماده پیوندی یا غشا نمایان شده باشد.
آسیب عصب
در فک پایین، عصبی که حس لب پایین و چانه را تأمین میکند از داخل استخوان عبور میکند. اگر ایمپلنت یا ابزار جراحی به این عصب نزدیک شود، ممکن است بیحسی، سوزنسوزن شدن یا تغییر حس در لب، چانه یا زبان ایجاد شود. به همین دلیل تصویربرداری سهبعدی (CBCT) و برنامهریزی دقیق پیش از جراحی اهمیت دارد. اگر پس از برطرف شدن اثر داروی بیحسی، بیحسی یا تغییر حس ادامه یافت، هرچه زودتر به دندانپزشک اطلاع دهید؛ بررسی بهموقع در این موارد مهم است.
مشکلات سینوس
در فک بالا، ریشه دندانهای عقب نزدیک سینوس قرار دارد. اگر ایمپلنت وارد سینوس شود یا پرده سینوس آسیب ببیند، ممکن است احتقان، ترشح از بینی، درد گونه یا التهاب سینوس ایجاد شود. این موضوع بهویژه پس از سینوس لیفت و پیوند استخوان باید با دقت پیگیری شود.
جوش نخوردن زودهنگام
گاهی ایمپلنت در ماههای اول با استخوان یکپارچه نمیشود. این وضعیت ممکن است هیچ علامت آشکاری نداشته باشد و فقط در معاینه یا هنگام نصب اباتمنت و روکش مشخص شود. در این صورت معمولاً ایمپلنت خارج میشود و پس از ترمیم ناحیه، کاشت دوباره بررسی میشود.
پس زدن ایمپلنت؛ واقعیت یا باور نادرست؟
پس زدن ایمپلنت به معنای رد شدن آن توسط سیستم ایمنی، مانند پیوند عضو، باور رایجی است که با واقعیت تطابق ندارد و حساسیت واقعی به تیتانیوم نادر است. آنچه در زبان عامیانه پس زدن نامیده میشود، معمولاً جوش نخوردن ایمپلنت با استخوان یا از دست رفتن تدریجی استخوان اطراف آن است.
این دو حالت عبارتاند از:
- جوش نخوردن ایمپلنت با استخوان در ماههای اول پس از کاشت؛
- از دست رفتن تدریجی استخوان اطراف ایمپلنت در سالهای بعد، اغلب به دلیل التهاب یا فشار زیاد.
حساسیت واقعی به تیتانیوم نادر است. اگر سابقه حساسیت شدید به فلزات دارید، آن را پیش از درمان با دندانپزشک در میان بگذارید تا در صورت نیاز بررسی بیشتری انجام شود.
شکست زودرس و شکست دیررس
دندانپزشکان معمولاً شکست ایمپلنت را به دو گروه تقسیم میکنند. شکست زودرس پیش از نصب روکش و در دوره جوش خوردن رخ میدهد؛ یعنی ایمپلنت از ابتدا با استخوان یکپارچه نمیشود. عواملی مانند گرم شدن بیش از حد استخوان در جراحی، ثبات اولیه ناکافی، عفونت، فشار زودهنگام روی ایمپلنت و مصرف دخانیات در آن نقش دارند. شکست دیررس پس از نصب روکش و گاهی سالها بعد رخ میدهد و بیشتر با التهاب اطراف ایمپلنت، تحلیل استخوان یا فشار زیاد جویدن مرتبط است. شناخت این تفاوت به دندانپزشک کمک میکند علت را پیدا کند و برای درمان دوباره برنامهریزی کند.
چه عواملی خطر شکست را افزایش میدهند؟
| عامل | چرا اهمیت دارد |
|---|---|
| مصرف سیگار و دخانیات | کاهش خونرسانی و کندی ترمیم |
| دیابت کنترلنشده | افزایش خطر عفونت و کندی ترمیم |
| سابقه بیماری لثه | افزایش خطر التهاب اطراف ایمپلنت |
| بهداشت ضعیف دهان | تجمع پلاک در اطراف ایمپلنت |
| دندانقروچه و فشار زیاد | وارد شدن نیروی بیش از حد به ایمپلنت و روکش |
| کیفیت یا حجم ناکافی استخوان | کاهش ثبات اولیه ایمپلنت |
| برنامهریزی یا جراحی نامناسب | قرار گرفتن ایمپلنت در موقعیت نامطلوب |
| برخی داروها و درمانها | اثر بر ترمیم استخوان، مانند برخی داروهای پوکی استخوان یا پرتودرمانی فک |
بسیاری از این عوامل پیش از جراحی قابل شناسایی هستند. در مطلب شرایط ایمپلنت دندان درباره بیماریهای زمینهای، سیگار و داروها بیشتر نوشتهایم.
پریایمپلنتیت چیست و عفونت ایمپلنت چه علائمی دارد؟
پریایمپلنتیت التهاب و عفونت لثه و استخوان اطراف ایمپلنت است که ممکن است سالها پس از درمان موفق هم بروز کند و باعث تحلیل استخوان شود. علائم آن شامل خونریزی یا ترشح چرکی از لثه، تحلیل لثه، بوی بد دهان و در مراحل پیشرفته لقی ایمپلنت است. این عارضه دو مرحله اصلی دارد.
موکوزیت اطراف ایمپلنت
در این مرحله فقط لثه اطراف ایمپلنت ملتهب است و استخوان هنوز درگیر نشده است. علائم آن شامل قرمزی، تورم و خونریزی لثه هنگام مسواک زدن است. موکوزیت معمولاً با تمیز کردن حرفهای در مطب و بهبود بهداشت روزانه قابل کنترل است. به همین دلیل خونریزی لثه اطراف ایمپلنت را هرگز نادیده نگیرید.
پریایمپلنتیت
اگر التهاب ادامه یابد، ممکن است به استخوان نگهدارنده ایمپلنت برسد و باعث تحلیل آن شود. به این وضعیت پریایمپلنتیت گفته میشود. علائم آن ممکن است شامل این موارد باشد:
- خونریزی یا ترشح چرکی از لثه اطراف ایمپلنت؛
- عمیق شدن فاصله میان لثه و ایمپلنت در معاینه؛
- تحلیل لثه و نمایان شدن بخش فلزی ایمپلنت؛
- بوی بد یا طعم نامطبوع در دهان؛
- تحلیل استخوان در تصویربرداری؛
- در مراحل پیشرفته، لقی ایمپلنت.
پریایمپلنتیت ممکن است در مراحل اولیه علامت آزاردهندهای نداشته باشد؛ به همین دلیل جلسات کنترل و تصویربرداری دورهای اهمیت زیادی دارند.
درمان پریایمپلنتیت
درمان به شدت و مرحله بیماری بستگی دارد و ممکن است شامل تمیز کردن دقیق سطح ایمپلنت، درمانهای دارویی موضعی یا عمومی با نظر دندانپزشک، جراحی برای تمیز کردن و گاهی بازسازی استخوان، اصلاح روکش یا در موارد پیشرفته خارج کردن ایمپلنت باشد. هرچه تشخیص زودتر انجام شود، گزینههای درمانی سادهتر و محافظهکارانهتری وجود دارد.
باقی ماندن سمان زیر لثه
در ایمپلنتهایی که روکش آنها با سمان (چسب دندانپزشکی) روی اباتمنت چسبانده میشود، گاهی مقدار کمی سمان اضافی زیر لثه باقی میماند و میتواند باعث التهاب شود. دندانپزشک هنگام نصب روکش تلاش میکند سمان اضافی را برطرف کند و در صورت بروز التهاب، این احتمال را بررسی میکند.
عوارض مکانیکی و پروتزی
همه عوارض ایمپلنت دندان به استخوان و لثه مربوط نیستند. برخی مشکلات به قطعات روی ایمپلنت برمیگردند:
| مشکل | علامت | اقدام رایج |
|---|---|---|
| شل شدن پیچ اباتمنت یا روکش | لقی خفیف یا صدای تقتق هنگام جویدن | سفت کردن یا تعویض پیچ توسط دندانپزشک |
| لبپریدگی یا شکستن روکش | لبه تیز یا تکه جداشده | ترمیم یا ساخت روکش جدید |
| گیر کردن غذا | جمع شدن غذا بین روکش و دندان مجاور | بررسی تماسها و اصلاح در صورت نیاز |
| شکستن اباتمنت | جابهجایی روکش | تعویض قطعه با قطعه سازگار |
| شکستن پایه ایمپلنت | نادر؛ لقی یا درد | ارزیابی و معمولاً خارج کردن و درمان جایگزین |
در بیشتر این موارد، دانستن برند و مدل ایمپلنت برای تهیه قطعه سازگار لازم است. به همین دلیل کارت اصالت را نگه دارید؛ در مطلب برندهای ایمپلنت دندان درباره آن توضیح دادهایم. دندانقروچه یکی از علل شایع مشکلات مکانیکی است و استفاده از نایت گارد ممکن است توصیه شود.
عوارض زیبایی
در ناحیه دندانهای جلو، ظاهر لثه اطراف ایمپلنت اهمیت زیادی دارد. گاهی لثه به مرور تحلیل میرود و لبه روکش یا بخش فلزی دیده میشود، یا در افرادی که لثه نازکی دارند، رنگ تیره فلز از زیر لثه به چشم میآید. همچنین ممکن است میان روکش و دندان مجاور فاصله یا مثلث تیرهای دیده شود. این موارد معمولاً خطری برای سلامت ندارند، اما ممکن است از نظر زیبایی آزاردهنده باشند. برنامهریزی دقیق، انتخاب اباتمنت و روکش مناسب و گاهی پیوند بافت نرم، از راههایی است که دندانپزشک برای کاهش این عوارض ایمپلنت دندان در نظر میگیرد.
علائم شکست ایمپلنت چیست؟
مهمترین علامت شکست ایمپلنت، لقی یا حرکت خود پایه است. درد مداوم هنگام جویدن، تورم یا ترشح مداوم از لثه اطراف، تحلیل لثه و نمایان شدن فلز، تحلیل استخوان در تصویربرداری و تغییر در نحوه بسته شدن دندانها نیز از نشانههای احتمالی هستند. این علائم ممکن است در ماههای اول یا سالها بعد ظاهر شوند.
این نشانهها نیاز به بررسی دارند:
- لقی یا حرکت ایمپلنت: مهمترین نشانه؛ باید بررسی شود که لقی از پیچ روکش است یا از خود پایه.
- درد مداوم هنگام جویدن یا فشار روی ایمپلنت؛
- تورم، قرمزی یا ترشح مداوم از لثه اطراف ایمپلنت؛
- تحلیل لثه و نمایان شدن بخش فلزی؛
- تحلیل استخوان اطراف ایمپلنت در تصویربرداری؛
- تغییر در نحوه بسته شدن دندانها یا احساس متفاوت هنگام جویدن.
وجود یکی از این علائم به معنی قطعی بودن شکست نیست؛ بسیاری از مشکلات، بهویژه اگر زود تشخیص داده شوند، قابل درمان هستند. اما این علائم را نادیده نگیرید.
چه زمانی باید فوراً با دندانپزشک تماس بگیرید؟
اگر پس از ایمپلنت خونریزی با فشار متوقف نشود، درد یا تورم پس از چند روز بیشتر شود، تب یا ترشح چرکی داشته باشید، بیحسی لب و چانه ادامه یابد یا ایمپلنت و روکش لق شوند، منتظر جلسه کنترل بعدی نمانید و همان روز با دندانپزشک یا مرکز درمانی تماس بگیرید.
فهرست کامل این علائم:
- خونریزی که با فشار ملایم گاز استریل متوقف نمیشود؛
- درد شدید یا دردی که پس از چند روز به جای کاهش، بیشتر میشود؛
- تورمی که پس از روزهای اول افزایش مییابد یا سفت و گرم است؛
- تب، لرز یا احساس ناخوشی عمومی؛
- ترشح چرکی، بوی بد یا طعم نامطبوع مداوم از محل جراحی؛
- بیحسی یا تغییر حس لب، چانه یا زبان که پس از برطرف شدن اثر بیحسی ادامه دارد؛
- لقی یا جابهجایی ایمپلنت، اباتمنت یا روکش؛
- پس از جراحی فک بالا، ترشح چرکی از بینی یا درد شدید گونه؛
- واکنشهای غیرعادی پس از مصرف دارو، مانند کهیر یا خارش.
موارد اورژانسی: اگر دچار تنگی نفس، مشکل در بلع، تورمی که به سرعت به سمت گردن یا زیر چشم گسترش مییابد، تب بالا یا واکنش حساسیتی شدید شدید، فوراً به نزدیکترین مرکز اورژانس مراجعه کنید یا با اورژانس تماس بگیرید و سپس دندانپزشک را در جریان بگذارید.
چگونه از عوارض ایمپلنت دندان پیشگیری کنیم؟
برای پیشگیری از عوارض ایمپلنت دندان، پیش از جراحی سابقه پزشکی و داروها را کامل بگویید، بیماری لثه را درمان کنید و تصویربرداری مناسب انجام دهید. پس از جراحی نیز دستورها را دقیق رعایت کنید، از دخانیات پرهیز کنید، اطراف ایمپلنت را هر روز تمیز کنید و در جلسات کنترل منظم شرکت کنید.
پیش از جراحی
- سابقه پزشکی و همه داروهای خود را کامل و صادقانه اطلاع دهید؛
- بیماری لثه و پوسیدگیها را پیش از ایمپلنت درمان کنید؛
- مطمئن شوید تصویربرداری مناسب (در صورت نیاز CBCT) انجام شده است؛
- طرح درمان مکتوب شامل برند، روش و زمانبندی بگیرید؛
- مرکز درمانی را با دقت انتخاب کنید؛ راهنمای انتخاب کلینیک دندانپزشکی در این کار کمک میکند.
پس از جراحی و در سالهای بعد
- دستورهای پس از جراحی را دقیق رعایت کنید؛
- از سیگار و قلیان پرهیز کنید، بهویژه در دوره ترمیم؛
- هر روز مسواک بزنید و اطراف ایمپلنت را با نخ دندان، مسواک بیندندانی یا وسایل توصیهشده تمیز کنید؛
- در جلسات کنترل و جرمگیری منظم شرکت کنید؛
- در صورت دندانقروچه از نایت گارد استفاده کنید؛
- از جویدن اجسام سخت مانند یخ، هسته یا باز کردن در بطری با دندان پرهیز کنید؛
- بیماریهایی مانند دیابت را تحت کنترل نگه دارید.
نقش جلسات کنترل
جلسات کنترل فقط برای بیمارانی نیست که مشکلی احساس میکنند. در این جلسات، دندانپزشک لثه اطراف ایمپلنت را معاینه میکند، پلاک و جرم را برطرف میکند، ثبات روکش و پیچها را بررسی میکند و در فواصل مناسب با تصویربرداری، سطح استخوان را با تصاویر قبلی مقایسه میکند. بسیاری از عوارض ایمپلنت دندان، از موکوزیت تا شل شدن پیچ، در همین جلسات و پیش از اینکه به مشکل جدی تبدیل شوند شناسایی میشوند. فاصله جلسات کنترل را از دندانپزشک خود بپرسید و آن را در تقویم خود ثبت کنید.
سؤالاتی که باید از دندانپزشک بپرسید
- در شرایط من، شایعترین عوارض ایمپلنت دندان کداماند و چگونه میتوان خطر آنها را کمتر کرد؟
- پس از جراحی، چه علائمی طبیعی است و چه علائمی نیاز به تماس دارد؟
- در صورت بروز مشکل در ساعات غیراداری، با چه شمارهای تماس بگیرم؟
- داروهای پس از جراحی را چگونه و تا چه زمانی مصرف کنم؟
- برای تمیز کردن اطراف ایمپلنت از چه وسایلی استفاده کنم؟
- جلسات کنترل چند وقت یکبار است و چه زمانی تصویربرداری تکرار میشود؟
- اگر ایمپلنت با استخوان جوش نخورد، برنامه درمان و هزینه آن چگونه خواهد بود؟
- شرایط ضمانت و پیگیری مرکز درمانی چیست؟
جمعبندی
عوارض ایمپلنت دندان از علائم طبیعی و گذرای پس از جراحی تا مشکلات کمتر شایع مانند عفونت، آسیب عصب، پریایمپلنتیت و مشکلات مکانیکی را شامل میشود. بسیاری از این عوارض با ارزیابی دقیق پیش از درمان، رعایت دستورهای پس از جراحی، پرهیز از دخانیات، بهداشت روزانه و جلسات کنترل منظم قابل پیشگیری یا تشخیص زودهنگام هستند. مهمترین توصیه این است که علائم هشداردهنده را جدی بگیرید و در صورت تردید، با دندانپزشک خود تماس بگیرید. برای آشنایی با روشهای مختلف درمان، مطلب روشهای ایمپلنت دندان و برای برآورد هزینهها هزینه ایمپلنت دندان را ببینید.
اگر مایلید شرایط شما بررسی شود، از فرم مشاوره رایگان استفاده کنید. این مطلب جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص دندانپزشک نیست.
سؤالات متداول
عوارض ایمپلنت دندان چیست؟
پس از جراحی، درد، تورم، کبودی و خونریزی خفیف در روزهای اول شایع است. عوارض کمتر شایع شامل عفونت، جوش نخوردن ایمپلنت با استخوان، آسیب عصب، مشکلات سینوس، التهاب اطراف ایمپلنت (پریایمپلنتیت) و مشکلات مکانیکی مانند شل شدن پیچ یا شکستن روکش است.
درد بعد از ایمپلنت چند روز طول میکشد؟
درد و ناراحتی معمولاً در روزهای اول بیشتر است و بهتدریج کاهش مییابد. مدت آن به گستردگی جراحی، پیوند استخوان و شرایط هر فرد بستگی دارد. دردی که پس از چند روز بیشتر شود یا با تب و تورم همراه باشد، نیاز به بررسی دارد.
آیا بدن ایمپلنت را پس میزند؟
آنچه در زبان عامیانه پس زدن ایمپلنت نامیده میشود، معمولاً جوش نخوردن ایمپلنت با استخوان یا از دست رفتن استخوان اطراف آن است و بیشتر به عواملی مانند عفونت، فشار زیاد، کیفیت استخوان یا سیگار مربوط است. حساسیت واقعی به تیتانیوم نادر است.
علائم عفونت ایمپلنت چیست؟
قرمزی و تورم لثه اطراف ایمپلنت، خونریزی هنگام مسواک، ترشح چرکی، بوی بد یا طعم نامطبوع، درد و در موارد پیشرفتهتر لقی ایمپلنت از علائمی هستند که باید به دندانپزشک اطلاع داده شوند.
پریایمپلنتیت چیست؟
پریایمپلنتیت التهاب بافتهای اطراف ایمپلنت است که با تحلیل استخوان نگهدارنده همراه است. مرحله خفیفتر آن که فقط لثه را درگیر میکند، موکوزیت اطراف ایمپلنت نام دارد و با درمان بهموقع و بهبود بهداشت قابل کنترل است.
علائم شکست ایمپلنت چیست؟
لقی یا حرکت ایمپلنت، درد هنگام جویدن که ادامه دارد، تورم و ترشح مداوم، تحلیل لثه و نمایان شدن بخش فلزی و تحلیل استخوان در تصویربرداری از علائمی هستند که نیاز به بررسی فوری دارند.
اگر ایمپلنت لق شود چه باید کرد؟
لقی ممکن است به شل شدن پیچ روکش یا اباتمنت مربوط باشد که معمولاً قابل رفع است، یا به خود پایه ایمپلنت که جدیتر است. در هر دو حالت، روی آن ناحیه نجوید و در اولین فرصت به دندانپزشک مراجعه کنید.
آیا ایمپلنت شکستخورده را میتوان دوباره کاشت؟
در بسیاری از موارد پس از خارج کردن ایمپلنت، درمان عفونت و ترمیم ناحیه، و گاهی پیوند استخوان، کاشت دوباره بررسی میشود. تصمیم به علت شکست و وضعیت استخوان بستگی دارد.
بیحسی لب بعد از ایمپلنت طبیعی است؟
بیحسی تا چند ساعت پس از جراحی به دلیل داروی بیحسی طبیعی است. اگر بیحسی، سوزنسوزن شدن یا تغییر حس لب، چانه یا زبان پس از برطرف شدن اثر بیحسی ادامه یافت، هرچه زودتر به دندانپزشک اطلاع دهید.
چگونه از عوارض ایمپلنت پیشگیری کنیم؟
انتخاب مرکز درمانی با ارزیابی دقیق، رعایت دستورهای پس از جراحی، پرهیز از دخانیات، بهداشت روزانه، کنترل بیماریهای زمینهای و حضور در جلسات کنترل، مهمترین راههای کاهش خطر هستند.
دیدگاهها ۰
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است. اولین نفری باشید که تجربه یا پرسش خود را مینویسد.