روکش ایمپلنت؛ راهنمای کامل روکش روی ایمپلنت دندان از اباتمنت تا مراقبت روزانه
فهرست مطالب ۲۳ بخش
- روکش ایمپلنت چیست؟
- روکش ایمپلنت با روکش دندان طبیعی چه فرقی دارد؟
- اباتمنت چیست و چه نقشی زیر روکش دارد؟
- انواع اباتمنت؛ آماده، اختصاصی، تیتانیومی یا زیرکونیایی
- روکش پیچی یا سمانی؛ کدام برای روکش ایمپلنت مناسب‌تر است؟
- سمان اضافی چرا برای لثه اطراف ایمپلنت مهم است؟
- جنس روکش ایمپلنت چه باید باشد؛ زیرکونیا، متال سرامیک یا سرامیک شیشهای؟
- روکش ایمپلنت دندان جلو و دندان عقب چه تفاوتی دارد؟
- روکش تکی یا روکش‌های به‌هم‌پیوسته روی چند ایمپلنت؟
- روکش ایمپلنت چه زمانی گذاشته میشود؟
- روکش موقت روی ایمپلنت چه کاربردی دارد؟
- مراحل ساخت و نصب روکش ایمپلنت
- رنگ روکش ایمپلنت چگونه با دندانهای کناری هماهنگ میشود؟
- تنظیم بایت روکش ایمپلنت چرا این‌قدر مهم است؟
- بعد از نصب روکش ایمپلنت چه انتظاری داشته باشیم؟
- هزینه روکش ایمپلنت چگونه محاسبه میشود؟
- مراقبت روزانه از روکش ایمپلنت
- مشکلات رایج روکش ایمپلنت؛ لقی، لب‌پریدگی و گیر کردن غذا
- روکش ایمپلنت چه زمانی باید تعویض شود؟
- در چند موقعیت رایج چه نوع روکشی مطرح میشود؟
- باورهای نادرست درباره روکش ایمپلنت
- پیش از ساخت روکش ایمپلنت چه سؤال‌هایی بپرسیم؟
- جمع‌بندی
روکش ایمپلنت همان دندان مصنوعیای است که روی پایه ایمپلنت قرار میگیرد و شما آن را در آینه می‌بینید و با آن غذا می‌جوید. پایه ایمپلنت در استخوان فک کاشته میشود، قطعه‌ای به نام اباتمنت روی آن بسته میشود و روکش با پیچ یا سمان روی اباتمنت ثابت میشود. بنابراین موفقیت ظاهری و کارکردی ایمپلنت تا حد زیادی به طراحی، جنس و تنظیم همین روکش بستگی دارد.
در این راهنما توضیح می‌دهیم روکش روی ایمپلنت چه فرقی با روکش دندان طبیعی دارد، اباتمنت چیست، روکش پیچی و سمانی چه مزایا و محدودیت‌هایی دارند، کدام جنس برای کدام ناحیه مطرح است، روکش موقت چه کاربردی دارد و هزینه روکش ایمپلنت چگونه محاسبه میشود. اگر هنوز با کل مسیر درمان آشنا نیستید، ابتدا راهنمای کامل ایمپلنت دندان و مراحل ایمپلنت دندان را بخوانید.
روکش ایمپلنت چیست؟
روکش ایمپلنت بخش نهایی و قابل‌مشاهده درمان ایمپلنت است؛ یک دندان مصنوعی که از سرامیک، زیرکونیا یا ترکیب فلز و سرامیک ساخته میشود و روی اباتمنت ایمپلنت قرار میگیرد. پایه ایمپلنت نقش ریشه را دارد و روکش نقش تاج دندان را؛ یعنی جویدن، ظاهر لبخند و تماس با دندان مقابل همه بر عهده روکش است.
سه بخش اصلی یک ایمپلنت تک‌دندان
کلیولند کلینیک یک ایمپلنت را شامل سه بخش اصلی می‌داند و FDA هم پایه، اباتمنت و پیچ اتصال اباتمنت را اجزای سیستم ایمپلنت معرفی میکند. به زبان ساده، ایمپلنت تک‌دندان از این سه بخش تشکیل میشود:
- پایه یا فیکسچر: پیچی معمولاً تیتانیومی که در استخوان فک قرار میگیرد و پس از چند ماه با استخوان جوش می‌خورد.
- اباتمنت: قطعه اتصال کوچکی که با یک پیچ داخلی روی پایه بسته میشود و کمی از لثه بالاتر میآید.
- روکش یا پروتز: دندان مصنوعی که روی اباتمنت ثابت میشود. در ایمپلنت تک‌دندان این بخش یک روکش است و در جایگزینی چند دندان می‌تواند بریج یا دندان مصنوعی باشد.
چرا روکش این‌قدر اهمیت دارد؟
بیشتر بیماران پس از جراحی تصور می‌کنند مهم‌ترین بخش درمان تمام شده است. در واقع جراحی پایه را فراهم میکند، اما روکش تعیین میکند دندان جدید چقدر طبیعی دیده شود، غذا کنار آن گیر کند یا نه و نیروی جویدن چگونه به پایه منتقل شود. برای مثال، روکشی که شکل لبه‌اش تمیز کردن را سخت کند، در درازمدت می‌تواند به التهاب لثه اطراف ایمپلنت کمک کند. به همین دلیل مرحله روکش را باید به اندازه مرحله جراحی جدی گرفت.
ویژه خوانندگان لبخندنو
مشاوره تخصصی ایمپلنت رایگان
۵۰۰٬۰۰۰ تومان
رایگان
- بررسی شرایط شما توسط دندانپزشک
- برآورد هزینه و روش درمان مناسب
- بدون هیچ تعهدی برای شروع درمان
فرصت ثبت‌نام این دوره:
- چند سؤال کوتاه
- انتخاب شهر
- تأیید شماره
روکش ایمپلنت با روکش دندان طبیعی چه فرقی دارد؟
روکش دندان طبیعی روی دندانی تراش‌خورده و زنده یا عصب‌کشی‌شده قرار میگیرد، اما روکش ایمپلنت روی یک قطعه فلزی یا سرامیکی به نام اباتمنت می‌نشیند. علاوه بر این، دندان طبیعی با رباطی انعطاف‌پذیر در استخوان آویزان است، در حالی که ایمپلنت مستقیم با استخوان جوش خورده است و این تفاوت، طراحی و تنظیم روکش را تغییر می‌دهد.
تفاوت در تکیه‌گاه
در روکش دندان طبیعی، دندانپزشک ابتدا بخشی از مینای دندان را تراش می‌دهد و روکش را روی دندان باقی‌مانده سمان میکند. در روکش روی ایمپلنت، هیچ دندانی تراش نمیخورد و تکیه‌گاه روکش اباتمنتی است که از پیش با اندازه و زاویه مشخص ساخته یا انتخاب شده است. بنابراین شکل نهایی روکش بیشتر به طراحی اباتمنت و عمق قرارگیری پایه بستگی دارد.
تفاوت در احساس فشار
دندان طبیعی بهخاطر رباط پریودنتال کمی حرکت ظریف دارد و فشار زیاد را حس میکند. ایمپلنت این رباط را ندارد؛ در نتیجه حس فشار در آن کمتر است و نیرو مستقیم‌تر به استخوان و قطعات منتقل میشود. به همین دلیل دندانپزشک معمولاً تماس روکش ایمپلنت را با دندان مقابل با دقت و گاهی کمی سبک‌تر تنظیم میکند.
تفاوت در پوسیدگی و عصب
روکش ایمپلنت دچار پوسیدگی نمی‌شود و عصب ندارد؛ پس حساسیت به سرما و گرما که پس از روکش دندان طبیعی دیده میشود، در آن مطرح نیست. با این حال، لثه و استخوان اطراف ایمپلنت می‌توانند ملتهب شوند. بنابراین «پوسیده نمی‌شود» به معنای «مراقبت لازم ندارد» نیست.
| ویژگی | روکش دندان طبیعی | روکش ایمپلنت |
|---|---|---|
| تکیه‌گاه | دندان تراش‌خورده | اباتمنت روی پایه |
| روش اتصال | معمولاً سمان | پیچ یا سمان |
| پوسیدگی زیر روکش | ممکن است | مطرح نیست |
| خطر اصلی بلندمدت | پوسیدگی لبه، مشکل عصب | التهاب اطراف ایمپلنت، شل شدن پیچ |
اباتمنت چیست و چه نقشی زیر روکش دارد؟
اباتمنت قطعه اتصالی است که با پیچی کوچک روی پایه ایمپلنت بسته میشود و از لثه عبور میکند تا روکش روی آن قرار بگیرد. اباتمنت زاویه و ارتفاع لازم را برای روکش فراهم میکند و مرز میان لثه و روکش را شکل می‌دهد؛ به همین دلیل انتخاب درست آن بر ظاهر، سلامت لثه و دوام روکش اثر دارد.
پیچ ترمیمی پیش از اباتمنت
پس از جراحی، روی پایه معمولاً یک پیچ پوششی یا یک پیچ ترمیمی (هیلینگ اباتمنت) قرار میگیرد. پیچ ترمیمی از لثه بیرون می‌ماند و کمک میکند لثه دور آن شکل بگیرد. زمانی که نوبت روکش برسد، این قطعه باز میشود و جای خود را به اباتمنت نهایی یا قطعه قالب‌گیری می‌دهد. FDA هم اشاره میکند که در دوره جوش خوردن، اغلب یک اباتمنت موقت در دهان قرار دارد.
پیچ اباتمنت؛ قطعه کوچک اما مهم
اباتمنت با پیچی داخلی به پایه بسته میشود که دندانپزشک آن را با ابزار مخصوص و با نیروی مشخص سفت میکند. این پیچ یکی از نقاطی است که در صورت فشار زیاد یا تنظیم نبودن بایت ممکن است با گذشت زمان شل شود. FDA احساس لق بودن یا چرخیدن دندان را یکی از نشانه‌های شل شدن پیچ اباتمنت ذکر کرده است؛ جزئیات بیشتر را در لق شدن ایمپلنت آورده‌ایم.
انواع اباتمنت؛ آماده، اختصاصی، تیتانیومی یا زیرکونیایی
اباتمنت‌ها را از دو جنبه دسته‌بندی می‌کنند: شیوه ساخت و جنس. شیوه ساخت تعیین میکند اباتمنت چقدر با شکل لثه و زاویه پایه شما هماهنگ است و جنس آن بیشتر بر ظاهر ناحیه لثه، به‌ویژه در دندانهای جلو، اثر می‌گذارد.
اباتمنت آماده و اختصاصی
اباتمنت آماده (استوک) در اندازه‌ها و زاویه‌های استاندارد ساخته میشود. در بسیاری از دندانهای عقب که ایمپلنت در زاویه مناسب قرار گرفته است، چنین اباتمنتی کار را به‌خوبی انجام می‌دهد. اباتمنت اختصاصی (کاستوم) برای همان بیمار طراحی و تراش داده میشود و می‌تواند مرز روکش را با شکل لثه هماهنگ‌تر کند؛ این مزیت به‌خصوص وقتی مهم است که ایمپلنت کمی زاویه دارد یا لثه ناحیه جلو نازک است.
جنس اباتمنت
| جنس اباتمنت | نکته مثبت | ملاحظه |
|---|---|---|
| تیتانیوم | استحکام زیاد و سابقه طولانی | در لثه نازک ممکن است سایه خاکستری ایجاد کند |
| زیرکونیا | رنگ روشن زیر لثه | در فشار زیاد ملاحظات استحکامی دارد |
| پایه تیتانیومی با روکش چسبیده | ترکیب استحکام و ظاهر | ساخت دقیق در لابراتوار می‌خواهد |
روکش و اباتمنت یکپارچه
در برخی طرحها، روکش سرامیکی یا زیرکونیا در لابراتوار روی یک پایه تیتانیومی کوچک چسبانده میشود و کل مجموعه به شکل یک قطعه با پیچ روی ایمپلنت بسته میشود. این روش در عمل نوعی روکش پیچی است و به دندانپزشک اجازه می‌دهد چسب را بیرون از دهان کنترل کند. اینکه چنین طرحی برای شما مناسب است یا نه، به زاویه ایمپلنت و جای سوراخ پیچ بستگی دارد. اباتمنت یا روکش زیرکونیا را با ایمپلنتی که خود پایه‌اش سرامیکی است اشتباه نگیرید؛ تفاوت‌ها را در مطلب ایمپلنت سرامیکی توضیح داده‌ایم.
روکش پیچی یا سمانی؛ کدام برای روکش ایمپلنت مناسب‌تر است؟
هیچکدام برای همه بیماران برتر نیست. روکش پیچی با پیچی که از سوراخ کوچکی روی روکش عبور میکند به ایمپلنت بسته میشود و بعداً راحتتر باز میشود. روکش سمانی مانند روکش دندان طبیعی روی اباتمنت چسبانده میشود و سطح یکپارچه‌تری دارد. یک مرور نظام‌مند منتشرشده در PMC نتیجه گرفته است که هر دو روش مزایا و معایبی دارند و انتخاب باید بر اساس شرایط هر بیمار باشد.
روکش پیچی؛ مزایا و محدودیت‌ها
روکش پیچی را دندانپزشک می‌تواند بدون شکستن یا بریدن روکش باز کند. بنابراین اگر بعدها پیچ شل شود، لثه نیاز به تمیز کردن عمقی داشته باشد یا سرامیک ترمیم بخواهد، دسترسی آسان‌تر است. همچنین چون سمانی در کار نیست، نگرانی سمان باقی‌مانده زیر لثه وجود ندارد. طبق همان مرور، روش پیچی در پروتزهای چندواحدی و جایی که فاصله بین دو فک کم است، اغلب مناسب‌تر شمرده میشود.
از سوی دیگر، سوراخ دسترسی پیچ باید با کامپوزیت هم‌رنگ پر شود. در دندانهای جلو اگر زاویه ایمپلنت طوری باشد که سوراخ روی سطح بیرونی دندان بیفتد، ظاهر قابل قبولی ایجاد نمی‌شود و ممکن است روش دیگری لازم شود. علاوه بر این، محل سوراخ بخشی از سرامیک را حذف میکند و طراحی روکش باید این نقطه ضعف را جبران کند.
روکش سمانی؛ مزایا و محدودیت‌ها
روکش سمانی سطح جونده و بیرونی یکپارچه‌ای دارد و وقتی زاویه ایمپلنت با زاویه ایده‌آل دندان کمی فرق دارد، اباتمنت می‌تواند این اختلاف را جبران کند. به گفته همان مرور نظام‌مند، کنترل تماس دندانها هم در روکش بدون سوراخ گاهی ساده‌تر است. در نتیجه در برخی دندانهای جلو و موقعیت‌های زیبایی، روکش سمانی انتخاب منطقی است.
مهم‌ترین ملاحظه این روش، سمان اضافی است. اگر هنگام نصب، ذرات سمان زیر لثه باقی بمانند، ممکن است به التهاب بافت اطراف ایمپلنت منجر شوند. همچنین باز کردن روکش سمانی در آینده همیشه ساده نیست و گاهی روکش هنگام برداشتن آسیب می‌بیند.
دندانپزشک بر چه اساسی انتخاب میکند؟
- زاویه و عمق قرارگیری پایه ایمپلنت در استخوان؛
- فاصله عمودی موجود بین دو فک برای روکش و اباتمنت؛
- ناحیه دهان و اهمیت زیبایی آن؛
- تعداد واحدها و اینکه روکشها تکی‌اند یا به هم پیوسته؛
- احتمال نیاز به باز کردن و ترمیم در آینده؛
- سابقه بیماری لثه و توان بیمار در تمیز کردن ناحیه.
سمان اضافی چرا برای لثه اطراف ایمپلنت مهم است؟
سمان اضافی ماده‌ای است که هنگام چسباندن روکش سمانی از لبه روکش بیرون می‌زند و اگر کامل پاک نشود، زیر لثه باقی می‌ماند. این ذرات سطحی زبر برای تجمع میکروب‌ها فراهم می‌کنند و در مقاله‌های مروری به عنوان یکی از علل ایجادشده در روند درمان برای التهاب اطراف ایمپلنت ذکر شده‌اند.
چرا در ایمپلنت حساس‌تر است؟
در دندان طبیعی، لبه روکش معمولاً نزدیک سطح لثه است و پاک کردن سمان اضافی آسان‌تر است. در ایمپلنت، به‌ویژه وقتی پایه عمیق‌تر کاشته شده، مرز اباتمنت و روکش ممکن است زیر لثه قرار بگیرد و دیدن سمان سخت‌تر شود. به همین دلیل بسیاری از دندانپزشکان لبه روکش سمانی را تا حد امکان نزدیک سطح لثه طراحی می‌کنند یا از تکنیک‌هایی برای کاهش مقدار سمان استفاده می‌کنند.
نقش بیمار در این بخش
بیمار نمی‌تواند سمان زیر لثه را ببیند، اما می‌تواند نشانه‌ها را گزارش کند. اگر چند هفته پس از نصب روکش، لثه اطراف آن هنگام مسواک خونریزی میکند، متورم یا دردناک است یا طعم بدی حس می‌کنید، موضوع را در اولین فرصت با دندانپزشک در میان بگذارید. توضیح کامل‌تر این التهاب را در پری ایمپلنتیت بخوانید.
جنس روکش ایمپلنت چه باید باشد؛ زیرکونیا، متال سرامیک یا سرامیک شیشهای؟
جنس روکش ایمپلنت معمولاً یکی از سه گروه است: زیرکونیا (یکپارچه یا لایه‌دار)، متال سرامیک (فلز با پوشش چینی) و سرامیکهای شیشهای مانند لیتیوم دی سیلیکات که با نام تجاری ای مکس شناخته میشوند. انتخاب میان آن‌ها به استحکام لازم، ظاهر، فضای موجود و دندان مقابل بستگی دارد.
روکش زیرکونیا روی ایمپلنت
کلیولند کلینیک زیرکونیا را ماده‌ای بسیار بادوام توصیف میکند که نیروی بیشتری نسبت به سایر سرامیک‌ها تحمل میکند و با دندان مقابل ملایم‌تر است. به همین دلیل روکش زیرکونیا در دندانهای عقب و روی ایمپلنت انتخاب رایجی است. زیرکونیای یکپارچه احتمال لب‌پریدگی کمتری دارد، اما شفافیت آن در برخی موارد کمتر از سرامیکهای شیشهای است؛ زیرکونیای لایه‌دار ظاهر بهتری دارد، اما لایه چینی روی آن ممکن است بپرد.
روکش متال سرامیک
روکش متال سرامیک یا PFM ترکیبی از هسته فلزی و پوشش چینی است. به گفته کلیولند کلینیک، این روکشها دوام فلز و ظاهر چینی را با هم دارند، اما لایه چینی ممکن است با گذشت زمان بپرد و فلز زیر آن دیده شود و همچنین ممکن است دندان مقابل را بیشتر بساید. در ایمپلنت، این گزینه همچنان در برخی دندانهای عقب و بریج‌ها کاربرد دارد.
روکش لیتیوم دی سیلیکات یا ای مکس
سرامیکهای شیشهای مانند لیتیوم دی سیلیکات شفافیتی نزدیک به مینای طبیعی دارند و در دندانهای جلو ظاهر طبیعیتری ایجاد می‌کنند. روی ایمپلنت، این روکشها معمولاً روی اباتمنت اختصاصی یا پایه تیتانیومی قرار می‌گیرند. در دندانهای عقب با نیروی زیاد یا در افراد دارای دندانقروچه، دندانپزشک ممکن است زیرکونیا را ترجیح دهد. مقایسه دقیق‌تر را در روکش ای مکس ببینید.
| جنس روکش | نقطه قوت | ملاحظه اصلی |
|---|---|---|
| زیرکونیای یکپارچه | استحکام زیاد | شفافیت کمتر در برخی انواع |
| زیرکونیای لایه‌دار | ظاهر طبیعی‌تر | احتمال پریدن لایه چینی |
| متال سرامیک | سابقه طولانی | پریدن چینی، دیده شدن فلز |
| لیتیوم دی سیلیکات | زیبایی و شفافیت | محدودیت در نیروی بسیار زیاد |
روکش ایمپلنت دندان جلو و دندان عقب چه تفاوتی دارد؟
در دندانهای جلو، ظاهر روکش ایمپلنت، شکل لثه دور آن و هماهنگی رنگ با دندانهای کناری اولویت دارد؛ در دندانهای عقب، استحکام، تحمل نیروی جویدن و سهولت تمیز کردن مهم‌تر است. به همین دلیل در هر ناحیه جنس روکش، نوع اباتمنت و حتی طول دوره روکش موقت ممکن است متفاوت انتخاب شود.
روکش ایمپلنت در دندانهای جلو
در ناحیه زیبایی، حتی تفاوت کوچک در ارتفاع لثه یا رنگ، در لبخند دیده میشود. دندانپزشک ممکن است برای شکل دادن به لثه از روکش موقت استفاده کند و اباتمنت اختصاصی یا زیرکونیایی پیشنهاد دهد تا سایه فلز از زیر لثه نازک دیده نشود. نکات کامل این ناحیه را در ایمپلنت دندان جلو آورده‌ایم.
روکش ایمپلنت در دندانهای عقب
در دندانهای آسیاب، نیروی جویدن بیشتر است و روکش باید در برابر شکستگی مقاوم باشد. همچنین شکل روکش باید طوری باشد که غذا بین آن و دندان کناری گیر نکند و مسواک بین‌دندانی بتواند به لبه آن برسد. توضیح جزئی‌تر درباره دندانهای عقب را در ایمپلنت دندان آسیاب بخوانید.
روکش تکی یا روکش‌های به‌هم‌پیوسته روی چند ایمپلنت؟
وقتی چند ایمپلنت کنار هم قرار دارند، روکشها ممکن است تکی ساخته شوند یا به هم متصل شوند و یک بریج یا مجموعه به‌هم‌پیوسته را تشکیل دهند. روکش تکی تمیز کردن بین دندانها را ساده‌تر میکند؛ روکش‌های پیوسته نیرو را میان چند پایه پخش می‌کنند. انتخاب به تعداد و جای ایمپلنت‌ها و طرح درمان بستگی دارد.
چه زمانی روکشها تکی ساخته میشوند؟
اگر برای هر دندان ازدست‌رفته یک ایمپلنت با موقعیت و زاویه مناسب وجود داشته باشد، ساخت روکش‌های جداگانه معمولاً ممکن است. مزیت این طرح آن است که نخ دندان یا مسواک بین‌دندانی از فاصله میان روکشها عبور میکند و اگر یکی از روکشها آسیب ببیند، فقط همان واحد ترمیم میشود.
چه زمانی روکشها به هم پیوسته میشوند؟
کلیولند کلینیک توضیح می‌دهد که در «بریج ایمپلنتی» دو یا چند ایمپلنت یک بریج ثابت را برای جایگزینی سه دندان یا بیشتر نگه می‌دارند. در این حالت تعداد ایمپلنت‌ها کمتر از تعداد دندان‌هاست و روکشها ناچار به هم متصل‌اند. همچنین وقتی ایمپلنت‌ها کوتاه‌اند یا استخوان محدود است، دندانپزشک ممکن است اتصال روکشها را برای پخش بهتر نیرو ترجیح دهد.
اتصال روکش ایمپلنت به دندان طبیعی
اتصال روکش ایمپلنت به دندان طبیعی کناری معمولاً انتخاب اول نیست، زیرا دندان طبیعی کمی حرکت دارد و ایمپلنت ندارد. این تفاوت می‌تواند فشار نامتعادل ایجاد کند. اگر چنین طرحی پیشنهاد شد، دلیل آن را بپرسید. مقایسه کلی این دو گزینه را در ایمپلنت یا بریج ببینید.
روکش ایمپلنت چه زمانی گذاشته میشود؟
در روش معمول، روکش نهایی پس از جوش خوردن ایمپلنت با استخوان نصب میشود؛ روندی که کلیولند کلینیک آن را اسئواینتگریشن می‌نامد و بسته به سرعت ترمیم بدن ممکن است چند ماه طول بکشد. در برخی موارد انتخاب‌شده، یک روکش موقت زودتر و حتی در روز جراحی نصب میشود، اما روکش نهایی معمولاً بعدتر ساخته میشود.
بارگذاری معمول، زودهنگام و فوری
- بارگذاری معمول: پایه در دوره جوش خوردن بدون روکش یا با پیچ ترمیمی می‌ماند و سپس روکش ساخته میشود.
- بارگذاری زودهنگام: روکش زودتر از روند معمول نصب میشود، به شرط ثبات کافی پایه.
- بارگذاری فوری: روکش موقت در همان روز جراحی یا چند روز بعد روی ایمپلنت قرار میگیرد.
بارگذاری فوری فقط وقتی مطرح است که ایمپلنت از ابتدا در استخوان ثبات کافی داشته باشد. همچنین روکش موقت در این روش معمولاً طوری تنظیم میشود که در جویدن مستقیم فشار نگیرد. شرایط آن را در ایمپلنت فوری شرح داده‌ایم.
چه عواملی زمان روکش را تغییر می‌دهند؟
- کیفیت و تراکم استخوان در محل ایمپلنت؛
- انجام پیوند استخوان یا سینوس لیفت همزمان؛
- ثبات اولیه پایه هنگام کاشت؛
- ناحیه دهان و نیاز به شکل‌دهی لثه؛
- بیماری‌های عمومی و عادت‌هایی مانند سیگار که بر ترمیم اثر دارند.
روکش موقت روی ایمپلنت چه کاربردی دارد؟
روکش موقت روی ایمپلنت، دندانی آزمایشی و معمولاً از جنس رزین است که پیش از روکش نهایی نصب میشود. این روکش فضای خالی را در لبخند پر میکند، به لثه کمک میکند شکلی طبیعی دور ایمپلنت پیدا کند و به بیمار و دندانپزشک فرصت می‌دهد شکل و اندازه دندان را پیش از ساخت روکش دائمی بسنجند.
شکل‌دهی لثه با روکش موقت
در دندانهای جلو، لثه دور ایمپلنت باید شکلی شبیه لثه دور دندان طبیعی داشته باشد. دندانپزشک ممکن است شکل بخش زیر لثه روکش موقت را در چند جلسه کمی تغییر دهد تا لثه به‌تدریج به فرم دلخواه برسد. سپس همین شکل در قالب‌گیری نهایی ثبت میشود تا روکش دائمی همان پروفایل را تکرار کند.
مراقبت از روکش موقت
روکش موقت از روکش نهایی ضعیف‌تر است. بنابراین از گاز زدن مستقیم غذاهای سفت با آن پرهیز کنید، با آن سمت آدامس یا غذای چسبنده نجوید و اگر لق شد یا شکست، خودتان آن را نچسبانید. نکات بیشتر را در روکش موقت آورده‌ایم.
مراحل ساخت و نصب روکش ایمپلنت
مراحل روکش ایمپلنت از پایان دوره جوش خوردن شروع میشود و تا جلسات کنترل پس از نصب ادامه پیدا میکند. تعداد جلسات برای هر بیمار فرق دارد، اما ترتیب کلی معمولاً به این صورت است:
- بررسی ثبات ایمپلنت: دندانپزشک با معاینه و در صورت نیاز رادیوگرافی، آمادگی پایه را برای روکش ارزیابی میکند.
- شکل‌دهی لثه: پیچ ترمیمی یا روکش موقت چند هفته در دهان می‌ماند تا لثه دور ایمپلنت شکل بگیرد.
- قالب‌گیری یا اسکن دیجیتال: قطعه‌ای مخصوص روی ایمپلنت بسته میشود تا جای دقیق و زاویه پایه به لابراتوار منتقل شود. بایت هم ثبت میشود.
- انتخاب رنگ: رنگ در نور طبیعی و در کنار دندانهای همسایه انتخاب و گاهی با عکس برای لابراتوار فرستاده میشود.
- ساخت اباتمنت و روکش: تکنسین بر اساس قالب یا فایل دیجیتال، اباتمنت و روکش را طراحی و می‌سازد.
- جلسه امتحان: روکش در دهان امتحان میشود؛ تطابق، تماس با دندانهای کناری، رنگ و بایت بررسی و در صورت نیاز اصلاح میشود.
- نصب نهایی: اباتمنت با نیروی مشخص سفت میشود و روکش با پیچ بسته یا با سمان چسبانده میشود؛ در روکش سمانی سمان اضافی پاک میشود.
- کنترل: رادیوگرافی کنترل در صورت نیاز گرفته میشود و جلسه پیگیری برای بررسی بایت و لثه تعیین میشود.
قالب‌گیری سنتی یا اسکن دیجیتال؟
هر دو روش می‌توانند نتیجه دقیقی بدهند. اسکن دیجیتال برای کسانی که با مواد قالب‌گیری حالت تهوع پیدا می‌کنند راحتتر است و فایل آن مستقیم به لابراتوار می‌رسد. در برخی موارد پیچیده یا چند ایمپلنتی، دندانپزشک ممکن است قالب‌گیری سنتی یا ترکیبی از دو روش را ترجیح دهد.
رنگ روکش ایمپلنت چگونه با دندانهای کناری هماهنگ میشود؟
رنگ روکش ایمپلنت با مقایسه دندانهای همسایه در نور طبیعی، استفاده از راهنمای رنگ، عکس‌برداری و گاهی حضور بیمار در لابراتوار انتخاب میشود. چون سرامیک با بلیچینگ تغییر رنگ نمی‌دهد، اگر قصد سفید کردن دندانها را دارید، باید پیش از انتخاب رنگ روکش انجام شود.
چرا رنگ روکش تکی دشوارتر است؟
وقتی فقط یک دندان جلو روکش میشود، چشم آن را مستقیم با دندان کناری مقایسه میکند. دندان طبیعی لایه‌های مختلف، شفافیت در لبه و رنگ گرم‌تر نزدیک لثه دارد و تقلید همه این ویژگی‌ها با سرامیک دقت زیادی می‌خواهد. به همین دلیل گاهی روکش برای اصلاح رنگ یک بار دیگر به لابراتوار برمی‌گردد و این را باید بخشی طبیعی از روند دانست.
بلیچینگ پیش از روکش
اگر دندان‌هایتان را بعد از نصب روکش سفید کنید، دندانهای طبیعی روشن‌تر میشوند و روکش همان رنگ قبلی را حفظ میکند. در نتیجه ناهماهنگی ایجاد میشود. توصیه رایج این است که بلیچینگ دندان پیش از ساخت روکش انجام شود و پس از گذشت فاصله‌ای که دندانپزشک تعیین میکند و تثبیت رنگ، رنگ روکش انتخاب شود.
چند نکته برای جلسه انتخاب رنگ
- رژ لب پررنگ یا لباس با رنگ تند نپوشید، زیرا بر ادراک رنگ اثر دارد؛
- انتخاب رنگ را به اواخر جلسه‌ای طولانی موکول نکنید، چون دندانها پس از مدتی باز ماندن دهان خشک و روشن‌تر دیده میشوند؛
- نظر خود را درباره روشنی یا طبیعی بودن رنگ صریح بگویید؛
- در جلسه امتحان، روکش را در آینه و در نور روز ببینید.
تنظیم بایت روکش ایمپلنت چرا این‌قدر مهم است؟
تنظیم بایت یعنی تنظیم تماس روکش با دندان مقابل هنگام بستن دهان و حرکت فک. چون ایمپلنت رباط ضربه‌گیر دندان طبیعی را ندارد، تماس بلند یا نامتعادل روی روکش ایمپلنت می‌تواند به شل شدن پیچ، لب‌پریدگی سرامیک یا فشار اضافه بر استخوان منجر شود؛ بنابراین این مرحله با دقت انجام میشود.
نشانه‌های بلند بودن روکش
اگر پس از نصب، هنگام بستن دهان اول روکش ایمپلنت به دندان مقابل برخورد میکند، جویدن با آن سمت ناراحت‌کننده است یا حس می‌کنید بایتتان «جا نیفتاده»، موضوع را به دندانپزشک بگویید. FDA هم احساس اینکه دندانها به‌طور عادی روی هم بسته نمی‌شوند را در میان مشکلات احتمالی پس از ایمپلنت ذکر کرده است. اصلاح بایت معمولاً با تراش جزئی سطح روکش در مطب انجام میشود.
دندانقروچه و روکش ایمپلنت
کلیولند کلینیک توضیح می‌دهد که دندانقروچه شبانه می‌تواند به آسیب دندانها منجر شود و محافظ اختصاصی دهان یکی از راه‌های کاهش این آسیب است. در روکش ایمپلنت نیز فشار مکرر شبانه ممکن است سرامیک یا پیچ را تحت تأثیر قرار دهد. اگر دندانقروچه دارید، پیش از ساخت روکش آن را بگویید تا در انتخاب جنس روکش و ساخت نایت گارد در نظر گرفته شود.
بعد از نصب روکش ایمپلنت چه انتظاری داشته باشیم؟
پس از نصب روکش ایمپلنت، معمولاً چند روز طول می‌کشد تا به حس دندان جدید عادت کنید. حساسیت به سرما مانند دندان طبیعی وجود ندارد، اما لثه اطراف ممکن است کوتاه‌مدت کمی حساس باشد. بیشتر افراد به‌تدریج به جویدن عادی برمی‌گردند و دندانپزشک در جلسه پیگیری بایت و لثه را دوباره بررسی میکند.
چند روز اول
- ممکن است روکش در ابتدا کمی «بزرگ» یا متفاوت به نظر برسد؛ زبان و گونه به‌تدریج به آن عادت می‌کنند.
- اگر لثه اطراف کمی حساس است، مسواک نرم را آرام اما منظم ادامه دهید.
- اگر روکش پیچی است، ممکن است محل سوراخ پرشده را با زبان حس کنید که معمولاً پس از مدتی عادی میشود.
چه زمانی زودتر تماس بگیرید؟
اگر روکش لق شد یا چرخید، صدای تق‌تق شنیدید، تکه‌ای از سرامیک پرید، درد یا تورم لثه بیشتر شد یا بایتتان پس از چند روز همچنان ناراحت بود، تا جلسه کنترل بعدی صبر نکنید و با دندانپزشک تماس بگیرید. تورم سریع صورت، تب یا مشکل در بلع یا تنفس نیازمند مراجعه فوری به مرکز درمانی یا اورژانس است.
هزینه روکش ایمپلنت چگونه محاسبه میشود؟
هزینه روکش ایمپلنت معمولاً جدا از پایه ایمپلنت اعلام میشود و به جنس روکش، نوع اباتمنت، پیچی یا سمانی بودن، قطعات سیستم ایمپلنت و هزینه لابراتوار بستگی دارد. قیمت‌های منتشرشده برای پایه ایمپلنت در بسیاری از مراکز شامل روکش نیست؛ بنابراین برای برآورد هزینه کل، باید این اقلام را جداگانه پرسید.
چه اقلامی در هزینه روکش ایمپلنت هست؟
- اباتمنت: آماده یا اختصاصی، تیتانیومی یا زیرکونیایی؛
- روکش: زیرکونیا، متال سرامیک یا سرامیک شیشهای؛
- قطعات قالب‌گیری و پیچ‌ها: که باید با سیستم ایمپلنت سازگار باشند؛
- روکش موقت: اگر برای شکل‌دهی لثه یا زیبایی لازم باشد؛
- جلسات کنترل و رادیوگرافی پس از نصب.
محدوده قیمت روکش برای مقایسه تقریبی
جدول زیر محدوده قیمت روکش روی دندان طبیعی را نشان می‌دهد. روکش ایمپلنت ممکن است بهخاطر اباتمنت، پیچ و قطعات اختصاصی سیستم ایمپلنت با این ارقام متفاوت باشد؛ پس این جدول را فقط برای درک تقریبی سهم روکش در کل هزینه به کار ببرید.
خدمت محدوده قیمت (تومان) روکش زیرکونیاهر دندان ۹٬۰۰۰٬۰۰۰ تا ۲۰٬۰۰۰٬۰۰۰ روکش PFM (فلز-سرامیک)هر دندان ۶٬۰۰۰٬۰۰۰ تا ۱۵٬۰۰۰٬۰۰۰
۱۴۰۵/۰۷/۰۵
قیمت پایه ایمپلنت برای مثال در ایمپلنت کره‌ای حدود ۱۴٬۸۰۰٬۰۰۰ تا ۲۷٬۰۰۰٬۰۰۰ تومان برای هر واحد است و معمولاً روکش را در بر نمی‌گیرد. جمع اقلام یک ایمپلنت کامل را در هزینه ایمپلنت یک دندان و همه جدول‌های قیمت را در صفحه هزینه‌ها ببینید.
پیش‌فاکتور روکش ایمپلنت را چگونه بخوانیم؟
پیش‌فاکتوری که فقط «ایمپلنت کامل» نوشته باشد، مقایسه را دشوار میکند. از مرکز درمانی بخواهید نوع اباتمنت، جنس روکش، پیچی یا سمانی بودن، روکش موقت و تعداد جلسات کنترل را در ردیف‌های جدا بنویسد. همچنین بپرسید اگر رنگ روکش در جلسه امتحان مناسب نبود، اصلاح آن هزینه اضافه دارد یا نه. راهنمای کامل را در پیش فاکتور دندانپزشکی آورده‌ایم.
مراقبت روزانه از روکش ایمپلنت
مراقبت از روکش ایمپلنت شبیه مراقبت از دندان طبیعی است، با این تفاوت که تمرکز اصلی بر تمیز نگه داشتن مرز لثه و اطراف اباتمنت است. FDA توصیه میکند دستورهای بهداشتی دندانپزشک را با دقت دنبال کنید و ایمپلنت و دندانهای اطراف را به‌طور منظم تمیز کنید.
برنامه روزانه
- دو بار در روز با مسواک نرم، به‌ویژه در محل اتصال روکش و لثه، مسواک بزنید.
- فضای بین روکش و دندانهای کناری را با نخ دندان مناسب یا مسواک بین‌دندانی هم‌اندازه تمیز کنید.
- اگر روکشها به هم پیوسته‌اند، از نخ مخصوص زیر بریج یا ابزاری که دندانپزشک معرفی میکند استفاده کنید.
- از ابزارهای فلزی تیز یا خلال‌های سخت برای بیرون کشیدن غذا استفاده نکنید.
جزئیات انتخاب ابزار را در بهداشت ایمپلنت دندان و نکات دوره بهبود را در مراقبت بعد از ایمپلنت بخوانید.
عادت‌هایی که به روکش آسیب می‌زنند
گاز زدن یخ، شکستن هسته یا پوسته سخت با دندان، باز کردن در بطری یا بسته‌بندی با دندان و جویدن مداوم خودکار یا ناخن، فشارهای ناگهانی و غیرعادی به روکش وارد می‌کنند. این فشارها می‌توانند به لب‌پریدگی سرامیک یا شل شدن پیچ منجر شوند. بنابراین بهتر است غذاهای سفت را تکه‌تکه کنید و با دندانهای عقب بجوید.
جلسات کنترل
در جلسه کنترل، دندانپزشک لثه اطراف روکش، ثبات روکش، سایش و بایت را بررسی میکند و جرم و پلاک را با ابزار مناسب ایمپلنت برمی‌دارد. فاصله این جلسات را دندانپزشک بر اساس سابقه بیماری لثه، دندانقروچه و وضعیت بهداشت شما تعیین میکند.
مشکلات رایج روکش ایمپلنت؛ لقی، لب‌پریدگی و گیر کردن غذا
بیشتر مشکلاتی که پس از نصب روکش ایمپلنت پیش میآید، مکانیکی است و به خود پایه داخل استخوان مربوط نیست. شل شدن پیچ، جدا شدن سمان، پریدن تکه‌ای از سرامیک و گیر کردن غذا بین روکش و دندان کناری از نمونه‌های رایج‌اند که اغلب با مراجعه به‌موقع اصلاح میشوند.
لق شدن روکش
اگر روکش لق شود، ممکن است پیچ اباتمنت یا پیچ روکش شل شده باشد یا سمان زیر روکش از بین رفته باشد. گاهی هم موضوع جدی‌تر است و خود پایه حرکت دارد. تشخیص این‌ها برای بیمار ممکن نیست؛ پس روی آن سمت نجوید و به دندانپزشک مراجعه کنید. تفاوت این حالت‌ها و کارهای فوری را در لق شدن ایمپلنت کامل توضیح داده‌ایم.
لب‌پریدگی یا شکستن سرامیک
پریدن تکه‌ای کوچک از لبه سرامیک ممکن است فقط با صاف کردن و پرداخت اصلاح شود. شکستگی بزرگ‌تر معمولاً ساخت روکش جدید را لازم میکند. در روکش پیچی، باز کردن روکش برای تعویض معمولاً ساده‌تر است. اگر لب‌پریدگی تکرار میشود، دندانپزشک بایت و احتمال دندانقروچه را بررسی میکند.
گیر کردن غذا کنار روکش
گیر کردن غذا ممکن است بهخاطر شکل روکش، تماس شل با دندان کناری یا جابه‌جایی تدریجی دندانهای طبیعی در طول زمان باشد. اگر غذا مدام در یک نقطه گیر میکند و لثه آنجا ملتهب میشود، آن را در جلسه کنترل بگویید؛ گاهی اصلاح تماس یا ساخت روکش جدید لازم میشود.
روکش ایمپلنت چه زمانی باید تعویض شود؟
روکش ایمپلنت وقتی تعویض میشود که دچار شکستگی یا لب‌پریدگی قابل‌توجه، سایش زیاد، ناهماهنگی رنگ آزاردهنده یا مشکل در تطابق و تمیز شدن شود. تعویض روکش معمولاً به جراحی دوباره نیاز ندارد، زیرا پایه داخل استخوان دست‌نخورده می‌ماند؛ به شرط آنکه قطعات سازگار با سیستم ایمپلنت در دسترس باشد.
نقش کارت ایمپلنت در تعویض روکش
برای ساخت روکش یا اباتمنت جدید، دانستن برند، مدل و قطر ایمپلنت اهمیت زیادی دارد. اگر این اطلاعات در دسترس نباشد، شناسایی سیستم و تهیه قطعه سازگار ممکن است دشوار شود. بنابراین کارت ایمپلنت و مشخصات اباتمنت و روکش را در پرونده خود نگه دارید.
تعویض روکش در گذر زمان
با گذشت سال‌ها، لثه اطراف دندانهای طبیعی ممکن است کمی تحلیل برود، دندانهای کناری جابه‌جا شوند یا روی دندانهای همسایه درمان‌های تازه انجام شود. هر کدام از این تغییرات می‌تواند باعث شود روکشی که روز اول کاملاً هماهنگ بود، بعداً نیاز به اصلاح یا تعویض پیدا کند. این موضوع به معنای شکست درمان نیست و بخشی از نگهداری بلندمدت است.
در چند موقعیت رایج چه نوع روکشی مطرح میشود؟
انتخاب روکش ایمپلنت در هر بیمار به معاینه و تصویربرداری بستگی دارد، اما مرور چند موقعیت رایج کمک میکند منطق تصمیم‌ها را بهتر بفهمید. این مثال‌ها کلی‌اند و جای نظر دندانپزشک را نمی‌گیرند.
یک دندان آسیای پایین در فردی با دندانقروچه
در این موقعیت، استحکام و دوام اولویت اصلی است. دندانپزشک ممکن است روکش زیرکونیای یکپارچه را پیشنهاد کند، اتصال پیچی را برای دسترسی آسان‌تر در آینده ترجیح دهد و پس از نصب، ساخت نایت گارد را توصیه کند. همچنین تماس روکش با دندان مقابل با دقت بیشتری تنظیم میشود تا فشار شبانه کمتری به پیچ برسد.
یک دندان جلوی بالا با لثه نازک
اینجا ظاهر و شکل لثه تعیین‌کننده است. ممکن است چند هفته یا بیشتر روکش موقت برای شکل‌دهی لثه استفاده شود، اباتمنت اختصاصی یا زیرکونیایی انتخاب شود تا سایه فلز دیده نشود و روکش از سرامیکی با شفافیت بیشتر ساخته شود. اگر زاویه ایمپلنت اجازه دهد، روکش پیچی هم ممکن است، وگرنه روکش سمانی با مرز نزدیک سطح لثه مطرح میشود.
سه دندان پشت سر هم با دو ایمپلنت
وقتی تعداد ایمپلنت‌ها کمتر از دندان‌هاست، روکشها به شکل بریج روی دو پایه به هم متصل میشوند. در این طرح، روش پیچی اغلب مزیت دارد، زیرا کل بریج را میتوان برای تمیز کردن یا ترمیم باز کرد. بیمار هم باید تمیز کردن زیر بخش میانی بریج را با ابزار مناسب یاد بگیرد.
باورهای نادرست درباره روکش ایمپلنت
درباره روکش روی ایمپلنت باورهای رایجی وجود دارد که ممکن است باعث تصمیم نادرست یا بی‌توجهی به مراقبت شود. چند نمونه رایج را با هم مرور می‌کنیم:
«روکش ایمپلنت پوسیده نمی‌شود، پس مراقبت لازم ندارد»
درست است که روکش ایمپلنت پوسیده نمی‌شود، اما پلاک روی آن جمع میشود و می‌تواند لثه و استخوان اطراف ایمپلنت را ملتهب کند. به همین دلیل مسواک، تمیز کردن بین دندانها و جلسات کنترل برای ایمپلنت به همان اندازه دندان طبیعی و گاهی بیشتر اهمیت دارد.
«گران‌ترین روکش همیشه مناسب‌ترین است»
جنس مناسب روکش به ناحیه دهان، نیروی جویدن، دندان مقابل و ظاهر دندانهای کناری بستگی دارد. روکشی که برای دندان جلوی یک فرد انتخاب منطقی است، ممکن است برای دندان آسیاب فردی با دندانقروچه مناسب نباشد. پس به‌جای قیمت، دلیل انتخاب را بپرسید.
«روکش پیچی یعنی کار ارزان‌تر یا ضعیف‌تر»
روکش پیچی و سمانی دو روش اتصال‌اند و هیچکدام ذاتاً بی‌کیفیت نیست. در واقع روکش پیچی در بسیاری از طرحها بهخاطر امکان باز کردن آسان‌تر و نبود سمان زیر لثه انتخاب میشود.
«اگر روکش لق شد، ایمپلنت از دست رفته است»
بسیاری از موارد لقی به پیچ یا سمان مربوط است و پایه همچنان در استخوان محکم است. با این حال، فقط معاینه و رادیوگرافی این موضوع را روشن میکند و نباید مراجعه را عقب انداخت.
پیش از ساخت روکش ایمپلنت چه سؤال‌هایی بپرسیم؟
پرسیدن چند سؤال روشن پیش از ساخت روکش ایمپلنت به شما کمک میکند جنس، روش اتصال، هزینه و برنامه پیگیری را بفهمید و انتظار واقع‌بینانه داشته باشید. پاسخ این سؤال‌ها را بهتر است مکتوب یا در پرونده درمان ثبت کنید.
فهرست سؤال‌ها
- روکش من پیچی است یا سمانی و چرا این روش برای من انتخاب شده است؟
- اباتمنت آماده است یا اختصاصی و از چه جنسی ساخته میشود؟
- جنس روکش چیست و با توجه به دندان مقابل و دندانقروچه، چرا این جنس پیشنهاد شده است؟
- آیا پیش از روکش نهایی به روکش موقت نیاز دارم و چه مدت؟
- اگر قصد سفید کردن دندانها را دارم، چه زمانی باید انجام دهم؟
- در هزینه اعلام‌شده، اباتمنت، روکش، روکش موقت و جلسات کنترل هر کدام چقدر است؟
- برند و مدل ایمپلنت و اباتمنت در کارت ایمپلنت من ثبت میشود؟
- اگر روکش لق شود یا سرامیک بپرد، شرایط ترمیم و پیگیری چیست؟
- آیا به نایت گارد نیاز دارم؟
- هر چند وقت یک‌بار باید برای کنترل روکش و لثه مراجعه کنم؟
سؤال‌های کلی‌تر پیش از شروع درمان را در سوالات قبل از ایمپلنت و نکات ضمانت را در گارانتی ایمپلنت ببینید.
جمع‌بندی
روکش ایمپلنت بخشی از درمان است که دیده میشود و هر روز با آن غذا می‌جوید؛ پس انتخاب جنس، نوع اباتمنت، روش اتصال پیچی یا سمانی، هماهنگی رنگ و تنظیم بایت بر نتیجه نهایی و دوام آن اثر مستقیم دارد. هیچ ترکیب واحدی برای همه مناسب نیست و دندانپزشک بر اساس جای ایمپلنت، نیروی جویدن، زیبایی و امکان ترمیم آینده تصمیم میگیرد.
پیش از شروع، هزینه روکش ایمپلنت را جدا از پایه بپرسید، اطلاعات قطعات را در کارت ایمپلنت ثبت کنید و پس از نصب، بهداشت روزانه و جلسات کنترل را جدی بگیرید. اگر روکش لق شد، سرامیک پرید یا بایت ناراحت بود، زود مراجعه کنید. این مطلب جایگزین معاینه نیست؛ برای بررسی وضعیت خودتان می‌توانید از مشاوره رایگان استفاده کنید.
سؤالات متداول
روکش ایمپلنت چیست؟
روکش ایمپلنت دندان مصنوعیای است که روی پایه ایمپلنت قرار میگیرد و در دهان دیده میشود. پایه در استخوان کاشته میشود، اباتمنت روی آن بسته میشود و روکش روی اباتمنت با پیچ یا سمان ثابت میشود. روکش وظیفه جویدن و ظاهر دندان را بر عهده دارد.
فرق روکش ایمپلنت با اباتمنت چیست؟
اباتمنت قطعه اتصالی است که با پیچ روی پایه ایمپلنت بسته میشود و از لثه بیرون میآید. روکش ایمپلنت روی اباتمنت قرار میگیرد و شکل و رنگ دندان را دارد. در برخی طرحها اباتمنت و روکش به هم چسبانده و یکپارچه میشوند و کل مجموعه با یک پیچ بسته میشود.
روکش پیچی ایمپلنت بهتر است یا روکش سمانی؟
هیچکدام برای همه بهتر نیست. روکش پیچی را معمولاً راحتتر میتوان باز و ترمیم کرد و سمان اضافی زیر لثه ندارد. روکش سمانی سطح جونده یکپارچه دارد و گاهی زاویه نامناسب ایمپلنت را بهتر جبران میکند. دندانپزشک بر اساس جای ایمپلنت، فضای موجود و نیاز به ترمیم آینده تصمیم میگیرد.
چه مدت بعد از کاشت ایمپلنت روکش گذاشته میشود؟
در روش معمول، روکش نهایی پس از جوش خوردن ایمپلنت با استخوان گذاشته میشود که معمولاً چند ماه طول می‌کشد. در برخی موارد انتخاب‌شده، روکش موقت در همان روز یا چند روز بعد نصب میشود. زمان دقیق به کیفیت استخوان، ثبات اولیه ایمپلنت و ناحیه دهان بستگی دارد.
بهترین جنس روکش ایمپلنت کدام است؟
یک جنس مناسب همه موقعیتها وجود ندارد. زیرکونیا بهخاطر استحکام در دندانهای عقب رایج است، متال سرامیک سابقه طولانی دارد و سرامیکهای شیشهای مانند لیتیوم دی سیلیکات در دندانهای جلو ظاهر طبیعیتری دارند. دندان مقابل، دندانقروچه، فضای موجود و رنگ دندانهای کناری در انتخاب اثر دارند.
آیا روکش ایمپلنت را میتوان سفید کرد؟
خیر. مواد بلیچینگ رنگ سرامیک یا زیرکونیا را تغییر نمیدهند. به همین دلیل اگر قصد سفید کردن دندانهای طبیعی را دارید، بهتر است پیش از ساخت روکش ایمپلنت انجام شود و رنگ روکش پس از تثبیت رنگ جدید انتخاب شود. تغییر رنگ روکش بعداً معمولاً به ساخت روکش تازه نیاز دارد.
اگر روکش ایمپلنت لق شد چه کنم؟
روی آن سمت نجوید، اگر روکش جدا شد آن را نگه دارید و بهزودی به دندانپزشک مراجعه کنید. لقی ممکن است از شل شدن پیچ یا جدا شدن سمان باشد که اغلب قابل رفع است. روکش را با چسب خانگی نچسبانید. اگر لقی با درد، تورم یا ترشح همراه بود، زودتر مراجعه کنید.
روکش ایمپلنت چقدر دوام دارد؟
دوام روکش ایمپلنت عدد ثابتی ندارد و به جنس روکش، نیروی جویدن، دندانقروچه، تنظیم بایت و مراقبت روزانه بستگی دارد. روکش ممکن است زودتر از پایه ایمپلنت دچار سایش، لب‌پریدگی یا شل شدن پیچ شود. جلسات کنترل منظم کمک میکند این مشکلات زود دیده و اصلاح شوند.
آیا قیمت ایمپلنت شامل روکش هم میشود؟
همیشه نه. بسیاری از مراکز قیمت پایه ایمپلنت را جدا از اباتمنت و روکش اعلام می‌کنند. برای مقایسه منصفانه، از هر مرکز پیش‌فاکتور مکتوبی بخواهید که پایه، اباتمنت، روکش، جنس آن، روکش موقت، تصویربرداری و جلسات کنترل را جداگانه نشان دهد و روشن کند کدام مورد در مبلغ نیامده است.
آیا روکش ایمپلنت نیاز به عصبکشی یا تراش دندان دارد؟
خیر. ایمپلنت عصب ندارد و برای روکش آن دندانی تراش نمیخورد، زیرا روکش روی اباتمنت قرار میگیرد. البته اگر روکشها به دندان طبیعی کناری متصل شوند یا دندانهای مجاور خودشان درمان لازم داشته باشند، آن دندانها جداگانه بررسی میشوند. این موضوع در طرح درمان مشخص میشود.
منابع و مطالعه بیشتر
- Dental Implants: What You Should Know U.S. Food and Drug Administration
- Dental Implants: Types, Purpose & Benefits Cleveland Clinic
- Dental Crowns: Types, Procedure & Care Cleveland Clinic
- A Systematic Review of Screw versus Cement-Retained Fixed Implant Supported Reconstructions Clinical, Cosmetic and Investigational Dentistry (NCBI PMC)
- Implants American Dental Association (MouthHealthy)
- Bruxism (Teeth Grinding): Symptoms, Causes & Treatment Cleveland Clinic
این منابع برای آگاهی عمومی معرفی شده‌اند؛ تشخیص و تصمیم درمانی فقط پس از معاینه دندانپزشک انجام میشود.
مطالب مرتبط
روش‌های ایمپلنت
ایمپلنت چند دندان؛ یک ایمپلنت برای هر دندان یا بریج روی ایمپلنت؟ راهنمای انتخاب، مراحل و هزینه
ایمپلنت چند دندان چگونه انجام میشود؟ مقایسه ایمپلنت جداگانه و بریج روی ایمپلنت، تعداد پایه‌ها، پیوند استخوان، زمان درمان، ساختار هزینه و…
روش‌های ایمپلنت
ایمپلنت یا دندان مصنوعی؟ راهنمای انتخاب بین پروتز متحرک، اوردنچر، پروتز ثابت و تک‌ایمپلنت
ایمپلنت یا دندان مصنوعی؟ مقایسه راحتی، جویدن، استخوان، نگهداری، تعداد جلسات و ساختار هزینه، همراه با سناریوهای سن، سلامت و بودجه برای…
روش‌های ایمپلنت
ایمپلنت دندان آسیاب؛ راهنمای کامل ایمپلنت دندانهای عقب فک بالا و پایین
ایمپلنت دندان آسیاب چه تفاوتی با ایمپلنت جلو دارد؟ سینوس و عصب، ایمپلنت عریض، زمان کاشت، نوع روکش، نایت گارد، هزینه و…
دیدگاه‌ها ۰
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است. اولین نفری باشید که تجربه یا پرسش خود را می‌نویسد.