عمر ایمپلنت دندان؛ چه عواملی ماندگاری ایمپلنت را تعیین میکنند؟

فهرست مطالب
- عمر ایمپلنت دندان چقدر است؟
- عمر پایه ایمپلنت با روکش چه تفاوتی دارد؟
- چه عواملی عمر ایمپلنت دندان را تعیین میکنند؟
- آیا سیگار و دیابت عمر ایمپلنت را کم میکنند؟
- چگونه از پریایمپلنتیت پیشگیری کنیم؟
- برنامه مراقبت و کنترل ایمپلنت چگونه است؟
- چه علائمی نشان میدهد ایمپلنت مشکل دارد؟
- شکست ایمپلنت یعنی چه و چه راههایی وجود دارد؟
- آیا برند ایمپلنت بر ماندگاری آن اثر دارد؟
- باورهای نادرست درباره عمر ایمپلنت
- جمعبندی
عمر ایمپلنت دندان یکی از مهمترین دلایلی است که بسیاری از افراد این درمان را به گزینههای دیگر ترجیح میدهند. ایمپلنت برای ماندگاری طولانی طراحی شده و در صورت برنامهریزی درست و مراقبت مناسب، میتواند سالهای طولانی دوام بیاورد؛ اما عدد ثابتی برای همه وجود ندارد و ماندگاری آن به عوامل متعددی بستگی دارد.
در این مطلب توضیح میدهیم چرا عمر پایه ایمپلنت و روکش آن متفاوت است، چه عواملی ماندگاری را افزایش یا کاهش میدهند، برنامه مراقبت و کنترل چگونه است و چه علائمی نشان میدهد ایمپلنت نیاز به بررسی دارد. برای آشنایی کلی با این درمان، راهنمای کامل ایمپلنت دندان را ببینید.
عمر ایمپلنت دندان چقدر است؟
عمر ایمپلنت دندان عدد ثابتی ندارد. ایمپلنت برای ماندگاری طولانی طراحی شده و در صورت برنامهریزی درست، استخوان و لثه سالم، بهداشت خوب، پرهیز از دخانیات و حضور در جلسات کنترل، میتواند سالهای طولانی دوام بیاورد. در مقابل، بیماری لثه، سیگار، دیابت کنترلنشده و فشار بیش از حد جویدن ممکن است ماندگاری آن را کوتاه کنند.
شاید در تبلیغات یا گفتوگوها عددهای مشخصی برای ماندگاری ایمپلنت شنیده باشید. واقعیت این است که عمر ایمپلنت دندان در هر فرد به ترکیبی از عوامل بستگی دارد: کیفیت استخوان، سلامت لثه، دقت برنامهریزی، کیفیت قطعات، عادتهای روزانه و پیگیری منظم. به همین دلیل، هر عدد قطعی که بدون معاینه به شما گفته شود، باید با احتیاط شنیده شود.
نکته مهم دیگر این است که «ایمپلنت» یک قطعه واحد نیست. آنچه در دهان میبینید روکش است، اما ماندگاری درمان به سه بخش جداگانه وابسته است که هر کدام شرایط خود را دارند. در بخش بعد این تفاوت را توضیح میدهیم.
ماندگاری ایمپلنت در مقایسه با بریج
یکی از دلایلی که ایمپلنت برای جایگزینی یک دندان پیشنهاد میشود، این است که به تراشیدن دندانهای سالم کناری نیاز ندارد و نیروی جویدن را مستقیماً به استخوان منتقل میکند. در بریج، ماندگاری درمان به سلامت دندانهای پایه هم وابسته است و پوسیدگی یا مشکل عصب آنها ممکن است کل بریج را تحت تأثیر قرار دهد. با این حال، انتخاب بین این دو به شرایط هر فرد بستگی دارد؛ مقایسه کامل را در مطلب ایمپلنت یا بریج بخوانید.

ویژه خوانندگان لبخندنو
مشاوره تخصصی ایمپلنت رایگان
۵۰۰٬۰۰۰ تومان
رایگان
- بررسی شرایط شما توسط دندانپزشک
- برآورد هزینه و روش درمان مناسب
- بدون هیچ تعهدی برای شروع درمان
فرصت ثبتنام این دوره:
- چند سؤال کوتاه
- انتخاب شهر
- تأیید شماره
عمر پایه ایمپلنت با روکش چه تفاوتی دارد؟
پایه ایمپلنت (فیکسچر) درون استخوان فک قرار میگیرد و پس از جوش خوردن با استخوان، در صورت مراقبت درست معمولاً ماندگارترین بخش درمان است. روکش و اباتمنت در معرض نیروی جویدن، سایش و ضربه قرار دارند و ممکن است زودتر نیاز به ترمیم، سفت کردن پیچ یا تعویض داشته باشند. تعویض روکش معمولاً به برداشتن پایه نیاز ندارد.
یک ایمپلنت کامل معمولاً از سه بخش تشکیل میشود:
- فیکسچر (پایه): پیچ تیتانیومی یا سرامیکی که جایگزین ریشه دندان است و با استخوان جوش میخورد. ماندگاری آن بیشتر به سلامت استخوان و لثه اطراف وابسته است.
- اباتمنت: رابط بین پایه و روکش که معمولاً با یک پیچ به پایه متصل میشود. شل شدن این پیچ از مشکلات مکانیکی رایج است که معمولاً قابل رفع است.
- روکش: بخش قابلدیدن دندان که از زیرکونیا، سرامیک یا جنسهای دیگر ساخته میشود و مانند هر روکش دیگری در طول زمان در معرض سایش، لبپریدگی یا تغییر رنگ است.
به همین دلیل، وقتی از عمر ایمپلنت دندان صحبت میشود، بهتر است دو پرسش جداگانه مطرح کنید: پایه چقدر در استخوان باقی میماند و روکش چه زمانی ممکن است نیاز به ترمیم یا تعویض داشته باشد. درباره جنس روکشها، مطلب روکش دندان را ببینید.
تعویض روکش ایمپلنت چه هزینهای دارد؟
هزینه تعویض روکش به جنس آن و نوع اتصال (پیچی یا سمانی) بستگی دارد. برای برآورد کلی، محدوده رایج روکش زیرکونیا ۹٬۰۰۰٬۰۰۰ تا ۲۰٬۰۰۰٬۰۰۰ تومان است؛ روکشهای ایمپلنت ممکن است به دلیل قطعات اتصال هزینه متفاوتی داشته باشند. قیمتهای بهروز را در صفحه هزینهها ببینید.

چه عواملی عمر ایمپلنت دندان را تعیین میکنند؟
عمر ایمپلنت دندان به سلامت لثه و استخوان، بهداشت روزانه، مصرف سیگار و قلیان، کنترل بیماریهایی مانند دیابت، دندانقروچه و نیروی جویدن، کیفیت برنامهریزی و جراحی، کیفیت قطعات و طراحی روکش، و حضور منظم در جلسات کنترل بستگی دارد. بسیاری از این عوامل در اختیار خود بیمار است.
جدول زیر مهمترین عوامل را خلاصه میکند:
| عامل | اثر بر ماندگاری | چه کاری از دست شما برمیآید؟ |
|---|---|---|
| بهداشت دهان | تجمع پلاک خطر التهاب اطراف ایمپلنت را افزایش میدهد | مسواک روزانه و تمیز کردن بیندندانی با وسایل توصیهشده |
| سیگار و قلیان | جوش خوردن و سلامت لثه و استخوان را مختل میکند | ترک یا دستکم کاهش جدی، بهویژه در دوره ترمیم |
| دیابت و بیماریهای زمینهای | کنترلنشده بودن آنها خطر عفونت و التهاب را بیشتر میکند | پیگیری درمان با پزشک و اطلاع دادن به دندانپزشک |
| دندانقروچه و فشردن دندانها | فشار زیاد به پیچ، روکش و استخوان اطراف وارد میشود | استفاده از نایت گارد طبق نظر دندانپزشک |
| سابقه بیماری لثه | خطر پریایمپلنتیت را افزایش میدهد | درمان بیماری لثه پیش از ایمپلنت و کنترلهای منظمتر |
| حجم و کیفیت استخوان | استخوان ناکافی ثبات ایمپلنت را کم میکند | ارزیابی دقیق و در صورت نیاز پیوند استخوان |
| برنامهریزی و جراحی | موقعیت و زاویه نامناسب ممکن است فشار نامتعادل ایجاد کند | انتخاب درمانگر با ارزیابی و تصویربرداری کامل |
| کیفیت قطعات و روکش | اتصال نادقیق یا روکش نامناسب زمینه مشکلات مکانیکی است | پرسیدن درباره برند، سابقه و در دسترس بودن قطعات |
| جلسات کنترل | مشکلات را در مراحل اولیه آشکار میکند | حضور منظم حتی وقتی مشکلی حس نمیکنید |
کدام عوامل در اختیار شماست؟
برخی عوامل، مانند کیفیت استخوان، در دست شما نیست؛ اما با پیوند استخوان یا انتخاب روش مناسب قابل مدیریت است. ### نقش بایت و طراحی روکش
روکشی که در بسته شدن دندانها زودتر از بقیه تماس پیدا کند یا شکل نامناسبی داشته باشد، فشار نامتعادلی به پیچ، پایه و استخوان اطراف وارد میکند. همچنین روکشی که تمیز کردن اطراف آن دشوار باشد، محل تجمع پلاک میشود. به همین دلیل، تنظیم دقیق بایت هنگام نصب روکش و بررسی دوباره آن در جلسات کنترل، بخشی از مراقبت بلندمدت است. اگر پس از نصب روکش حس کردید دندانها درست روی هم قرار نمیگیرند، به دندانپزشک اطلاع دهید.
در این باره مطلب پیوند استخوان و سینوس لیفت و چه کسانی میتوانند ایمپلنت کنند را ببینید.
آیا سیگار و دیابت عمر ایمپلنت را کم میکنند؟
بله؛ سیگار و قلیان جریان خون لثه و ترمیم استخوان را مختل میکنند و خطر جوش نخوردن ایمپلنت و التهاب اطراف آن را افزایش میدهند. دیابت کنترلنشده نیز خطر عفونت و تحلیل استخوان را بیشتر میکند. در مقابل، افراد دیابتی با قند خون کنترلشده در بسیاری از موارد نتیجه قابل قبولی از ایمپلنت میگیرند.
سیگار و قلیان
دخانیات از شناختهشدهترین عوامل خطر در درمان ایمپلنت است. اثر آن فقط به دوره جراحی محدود نمیشود؛ سالها پس از درمان هم میتواند سلامت لثه و استخوان اطراف ایمپلنت را تحت تأثیر قرار دهد. اگر سیگار یا قلیان مصرف میکنید، این موضوع را صادقانه با دندانپزشک در میان بگذارید. ترک دخانیات یکی از مؤثرترین کارهایی است که برای ماندگاری ایمپلنت از دست خودتان برمیآید.
دیابت
دیابت بهخودیخود مانع ایمپلنت نیست، اما کنترل قند خون اهمیت زیادی دارد. پیگیری منظم با پزشک، اطلاع دادن وضعیت قند به دندانپزشک و حضور در جلسات کنترل برای افراد دیابتی ضروریتر است. جزئیات بیشتر را در مطلب ایمپلنت دندان برای افراد دیابتی بخوانید.
سایر شرایط
برخی بیماریها و داروها، مانند داروهای مؤثر بر استخوان یا درمانهای پرتودرمانی ناحیه سر و گردن، ممکن است بر ترمیم و ماندگاری اثر بگذارند. همه داروها و بیماریهای خود را پیش از درمان به دندانپزشک بگویید و هیچ دارویی را خودسرانه قطع یا تغییر ندهید.
چگونه از پریایمپلنتیت پیشگیری کنیم؟
پیشگیری از پریایمپلنتیت با بهداشت روزانه دقیق اطراف ایمپلنت، تمیز کردن بیندندانی با وسایل توصیهشده، پرهیز از دخانیات، کنترل دیابت و بیماری لثه، و حضور منظم در جلسات کنترل و جرمگیری انجام میشود. توجه به خونریزی لثه اطراف ایمپلنت و اطلاع زودهنگام به دندانپزشک نیز اهمیت زیادی دارد.
پریایمپلنتیت التهاب لثه و استخوان نگهدارنده اطراف ایمپلنت است و از مهمترین دلایل از دست رفتن ایمپلنت در بلندمدت به شمار میرود. مرحله خفیفتر آن، موکوزیت اطراف ایمپلنت، فقط لثه را درگیر میکند و با درمان بهموقع و بهبود بهداشت معمولاً قابل کنترل است. مشکل اینجاست که این التهاب در مراحل اولیه اغلب دردی ندارد.
برای پیشگیری:
- دو بار در روز با مسواک نرم، اطراف روکش ایمپلنت و محل اتصال آن به لثه را با دقت تمیز کنید؛
- از مسواک بیندندانی، نخ دندان مخصوص ایمپلنت یا دستگاه شستوشوی آبی طبق توصیه دندانپزشک استفاده کنید؛
- اگر هنگام مسواک اطراف ایمپلنت خونریزی دیدید، آن را نادیده نگیرید؛
- اگر سابقه بیماری لثه دارید، ممکن است به کنترلهای منظمتری نیاز داشته باشید؛
- دهانشویه یا محصول خاصی را فقط در صورت توصیه دندانپزشک و طبق راهنمایی او استفاده کنید.
در ایمپلنتهای تمام فک یا پروتزهای متکی بر ایمپلنت، تمیز کردن زیر پروتز اهمیت بیشتری دارد. برای جزئیات، مطلب ایمپلنت آل آن فور و برای شناخت کامل پریایمپلنتیت، عوارض ایمپلنت دندان را ببینید.

برنامه مراقبت و کنترل ایمپلنت چگونه است؟
برنامه مراقبت ایمپلنت شامل بهداشت روزانه در خانه و جلسات کنترل دورهای در مطب است. در جلسات کنترل، دندانپزشک لثه اطراف ایمپلنت را معاینه میکند، پلاک و جرم را برطرف میکند، ثبات پیچ و روکش و بایت را بررسی میکند و در صورت نیاز با تصویربرداری سطح استخوان را با تصاویر قبلی مقایسه میکند.
یک برنامه کلی که بسیاری از دندانپزشکان توصیه میکنند، این مراحل را دارد:
- پس از نصب روکش: یک جلسه کنترل برای بررسی تناسب روکش، بایت و آموزش روش تمیز کردن اطراف ایمپلنت.
- تصویر پایه: در زمانی که دندانپزشک مناسب بداند، تصویری برای مقایسههای بعدی سطح استخوان ثبت میشود.
- کنترلهای دورهای: معاینه و جرمگیری در فواصلی که دندانپزشک با توجه به شرایط شما تعیین میکند.
- بررسی بایت و نایت گارد: در افراد دارای دندانقروچه، وضعیت نایت گارد و فشار روی روکش بررسی میشود.
- تصویربرداری دورهای: در صورت نیاز، برای مقایسه سطح استخوان با تصویر پایه.
- رسیدگی زودهنگام: هر علامت غیرعادی بین جلسات، مانند خونریزی یا لقی، بدون انتظار برای نوبت بعدی بررسی میشود.
فاصله دقیق جلسات کنترل را از دندانپزشک خود بپرسید و در تقویم ثبت کنید. مراقبتهای روزهای اول پس از جراحی در مطلب مراقبت بعد از ایمپلنت توضیح داده شده است.

چه علائمی نشان میدهد ایمپلنت مشکل دارد؟
خونریزی یا قرمزی لثه اطراف ایمپلنت، تورم یا ترشح، بوی بد یا طعم نامطبوع، تحلیل لثه و نمایان شدن بخش فلزی، درد یا حساسیت هنگام جویدن، لقی روکش یا خود ایمپلنت و تغییر در بسته شدن دندانها از علائمی هستند که باید به دندانپزشک اطلاع داده شوند. بسیاری از این مشکلات در مراحل اولیه قابل درماناند.
بعضی از این علائم، مانند لقی روکش، ممکن است فقط به شل شدن پیچ اتصال مربوط باشند که معمولاً با یک مراجعه ساده رفع میشود. اما لقی خود پایه ایمپلنت جدیتر است. از آنجا که تشخیص این دو در خانه ممکن نیست، هر نوع لقی را جدی بگیرید و روی آن ناحیه نجوید.
درد نیز همیشه علامت اولیه نیست. التهاب اطراف ایمپلنت ممکن است مدتها بیآنکه دردی ایجاد کند پیش برود. برای آشنایی با انواع درد و علتهای آن، مطلب درد ایمپلنت دندان را بخوانید.
شکست ایمپلنت یعنی چه و چه راههایی وجود دارد؟
شکست ایمپلنت یعنی پایه ایمپلنت با استخوان جوش نخورد یا پس از مدتی، به دلیل تحلیل استخوان، عفونت یا فشار بیش از حد، ثبات خود را از دست بدهد. شکست زودرس در ماههای اول و شکست دیررس پس از بارگذاری روی میدهد. در بسیاری از موارد، پس از درمان ناحیه، کاشت دوباره یا گزینههای جایگزین بررسی میشود.
باید بین شکست خود ایمپلنت و مشکلات قطعات بالایی تفاوت قائل شد. شکستن روکش یا شل شدن پیچ «شکست ایمپلنت» نیست و معمولاً با ترمیم یا تعویض قطعه رفع میشود. آنچه شکست واقعی نامیده میشود، از دست رفتن اتصال پایه با استخوان است.
گزینهها پس از شکست
- درمان التهاب در مراحل اولیه: اگر پریایمپلنتیت زود تشخیص داده شود، گاهی با درمانهای غیرجراحی یا جراحی میتوان ایمپلنت را حفظ کرد.
- خارج کردن و کاشت دوباره: پس از خارج کردن ایمپلنت و ترمیم ناحیه، گاهی همراه با پیوند استخوان، کاشت دوباره بررسی میشود.
- گزینههای جایگزین: اگر کاشت دوباره مناسب نباشد، بریج دندان یا دندان مصنوعی از گزینههای قابل بررسی هستند.
پیش از شروع درمان، شرایط پیگیری و مسئولیت مرکز درمانی در صورت شکست را بپرسید و مکتوب دریافت کنید. در این باره مطلب ضمانت ایمپلنت و درمانهای دندانپزشکی را ببینید.
آیا برند ایمپلنت بر ماندگاری آن اثر دارد؟
کیفیت ساخت، سطح ایمپلنت، دقت اتصال قطعات، مستندات علمی و در دسترس بودن قطعات در سالهای بعد از جمله عواملی هستند که به برند و سازنده مربوط میشوند و میتوانند بر ماندگاری اثر بگذارند. اما برند بهتنهایی تعیینکننده نیست؛ مهارت درمانگر، کیفیت برنامهریزی، شرایط استخوان و مراقبت بیمار نقش بزرگی دارند.
یکی از نکات کمتر دیدهشده، در دسترس بودن قطعات است. اگر سالها بعد روکش یا اباتمنت نیاز به تعویض داشته باشد، پیدا کردن قطعه سازگار با همان سیستم ایمپلنت اهمیت دارد. به همین دلیل، نام برند و مشخصات ایمپلنت را از دندانپزشک بگیرید و در پرونده خود نگه دارید.
هنگام انتخاب، این پرسشها را مطرح کنید:
- این ایمپلنت چه سابقه و مستنداتی دارد و در این مرکز چه مدت استفاده میشود؟
- آیا قطعات این سیستم در آینده بهراحتی در دسترس خواهد بود؟
- مشخصات ایمپلنت و قطعات را بهصورت مکتوب دریافت میکنم؟
برای آشنایی با دستهبندی برندها و تفاوت آنها، مطلب برندهای ایمپلنت دندان را بخوانید. محدوده هزینه دستههای مختلف نیز در این جدول آمده است:
| خدمت | محدوده قیمت (تومان) |
|---|---|
| ایمپلنت ایرانیهر واحد | ۱۲٬۰۰۰٬۰۰۰ تا ۱۶٬۰۰۰٬۰۰۰ |
| ایمپلنت کرهایهر واحد | ۱۴٬۸۰۰٬۰۰۰ تا ۲۷٬۰۰۰٬۰۰۰ |
| ایمپلنت اروپایی (سوئیسی / آلمانی)هر واحد | ۲۵٬۰۰۰٬۰۰۰ تا ۸۰٬۰۰۰٬۰۰۰ |
جزئیات بیشتر هزینه را در مطلب هزینه ایمپلنت دندان ببینید.
باورهای نادرست درباره عمر ایمپلنت
- «ایمپلنت دیگر مراقبت نمیخواهد چون پوسیده نمیشود.» ایمپلنت پوسیده نمیشود، اما لثه و استخوان اطرافش ممکن است ملتهب شوند؛ بهداشت آن به اندازه دندان طبیعی مهم است.
- «اگر درد ندارم، مشکلی نیست.» التهاب اطراف ایمپلنت در مراحل اولیه اغلب بیآنکه دردی ایجاد کند پیش میرود؛ جلسات کنترل برای همین است.
- «گرانترین ایمپلنت، ماندگارترین است.» قیمت بهتنهایی معیار نیست؛ برنامهریزی، مهارت، شرایط استخوان و مراقبت اهمیت بیشتری دارند.
- «اگر روکش بشکند، ایمپلنت از دست رفته است.» روکش قابل تعویض است و شکستن آن معمولاً به پایه داخل استخوان ربطی ندارد.
- «عمر ایمپلنت دندان برای همه یکسان است.» ماندگاری به شرایط و عادتهای هر فرد بستگی دارد و عدد ثابتی برای همه وجود ندارد.
جمعبندی
عمر ایمپلنت دندان عدد ثابتی ندارد، اما این درمان برای ماندگاری طولانی طراحی شده است و در صورت برنامهریزی دقیق و مراقبت درست، میتواند سالهای طولانی دوام بیاورد. پایه داخل استخوان معمولاً ماندگارتر از روکش است و روکش ممکن است در طول زمان نیاز به ترمیم یا تعویض داشته باشد. بهداشت روزانه، پرهیز از سیگار و قلیان، کنترل دیابت، نایت گارد در دندانقروچه و جلسات کنترل منظم، مهمترین کارهایی است که از دست شما برمیآید.
اگر مایلید شرایط شما بررسی شود، از فرم مشاوره رایگان استفاده کنید. این مطلب جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص دندانپزشک نیست.
سؤالات متداول
عمر ایمپلنت دندان چقدر است؟
ایمپلنت دندان برای ماندگاری طولانی طراحی شده و در صورت برنامهریزی درست، بهداشت خوب، پرهیز از دخانیات و کنترلهای منظم میتواند سالهای طولانی دوام بیاورد. عدد ثابتی برای همه وجود ندارد، چون عمر هر ایمپلنت به سلامت لثه و استخوان، عادتها و کیفیت درمان بستگی دارد.
آیا ایمپلنت دندان مادامالعمر است؟
پایه ایمپلنت برای ماندگاری طولانی طراحی شده و در بسیاری از افراد سالهای طولانی باقی میماند، اما هیچ درمانی را نمیتوان بهطور قطع مادامالعمر دانست. پریایمپلنتیت، دندانقروچه و بیماریهای کنترلنشده ممکن است عمر آن را کوتاه کنند و روکش هم ممکن است زودتر نیاز به تعویض داشته باشد.
عمر روکش ایمپلنت چقدر است؟
روکش ایمپلنت در معرض جویدن، سایش و ضربه است و معمولاً زودتر از پایه داخل استخوان ممکن است نیاز به ترمیم یا تعویض پیدا کند. جنس روکش، دندانقروچه، عادتهای غذایی و دقت در ساخت آن بر ماندگاریاش اثر دارد. تعویض روکش معمولاً به برداشتن پایه نیاز ندارد.
چه چیزی عمر ایمپلنت را کم میکند؟
سیگار و قلیان، بهداشت ضعیف و تجمع پلاک، پریایمپلنتیت، دیابت کنترلنشده، دندانقروچه بدون نایت گارد، سابقه بیماری لثه، برنامهریزی نامناسب و غیبت در جلسات کنترل از مهمترین عواملی هستند که ممکن است ماندگاری ایمپلنت را کاهش دهند.
هر چند وقت یکبار باید ایمپلنت را چک کرد؟
فاصله جلسات کنترل را دندانپزشک با توجه به شرایط لثه، سابقه بیماری، سیگار و تعداد ایمپلنتها تعیین میکند. برای بسیاری از افراد، معاینه و جرمگیری دورهای در فواصل منظم توصیه میشود و تصویربرداری در زمانهایی که دندانپزشک لازم بداند تکرار میشود.
آیا برند ایمپلنت در عمر آن تأثیر دارد؟
کیفیت ساخت، سطح ایمپلنت، دقت اتصال اجزا و در دسترس بودن قطعات در آینده مهم است، اما برند بهتنهایی ماندگاری را تعیین نمیکند. مهارت و برنامهریزی درمانگر، کیفیت استخوان و مراقبت بیمار نقش بزرگی دارند. سابقه و مستندات برند را از دندانپزشک بپرسید.
اگر ایمپلنت از دست برود چه میشود؟
در بسیاری از موارد پس از خارج کردن ایمپلنت، درمان عفونت و ترمیم ناحیه، گاهی همراه با پیوند استخوان، کاشت دوباره بررسی میشود. اگر شرایط برای ایمپلنت مجدد مناسب نباشد، بریج یا پروتز متحرک از گزینههای جایگزین هستند که دندانپزشک توضیح میدهد.
آیا ایمپلنت پوسیده میشود؟
ایمپلنت از جنس فلز یا سرامیک است و مانند دندان طبیعی پوسیده نمیشود. اما پلاک و جرم روی آن و لثه اطرافش جمع میشود و ممکن است التهاب لثه و استخوان اطراف ایمپلنت ایجاد کند. به همین دلیل بهداشت روزانه برای ایمپلنت به اندازه دندان طبیعی اهمیت دارد.
دیدگاهها ۰
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است. اولین نفری باشید که تجربه یا پرسش خود را مینویسد.